Ian Hunter & the Rant Band: Fingers Crossed

 
 

Een groot aantal rockmuzikanten brandt snel op, maar op Ian Hunter lijkt maar geen echte sleet te komen. Intussen alweer zevenenzeventig en nog steeds vitaal genoeg om vaak op te treden, en daar is zeker weer reden toe met de release van Fingers Crossed. Op 21 oktober verschijnt dan ook nog eens de uit dertig cd’s bestaande box Stranded in Reality met een overzicht van zijn carrière. Die begon eind jaren zestig toen hij toetrad tot de glamrockgroep Mott the Hoople. Vooral de albums Mott en All the Young Dudes hebben de tand des tijds doorstaan. Het titelnummer van laatstgenoemde is een song van de hand van David Bowie. De cd had overigens ook Suffragette City kunnen heten, als Hunter het door Bowie eerder aangeboden nummer Suffragette City niet had geweigerd. De twee hadden een goede band en het lag dus geheel voor de hand, dat Hunter een hommage zou gaan brengen aan Bowie op Fingers Crossed. Dandy is een ontroerende ode geworden en doet muzikaal denken aan de Bowie’s muziek ten tijde van Hunky Dory. In 1975 begon Hunter een succesvolle solocarrière. In het persbericht van Proper Music wordt slechts gewezen op de laatste, succesvolle reeks soloplaten als Rant (2001), Shrunken Heads (2007), Man Overboard (2009) en When I’m President (2012). Volgens mij ten onrechte, want hij maakte al prachtige albums in de jaren zeventig, zoals bijvoorbeeld You’re Never Alone with a Schizophrenic. Mijn favoriet is Shrunken Heads, waarop hij fel van leer trekt tegen van alles en nog wat. Zijn huidige fans kunnen met een gerust hart Fingers Crossed aanschaffen, want het is weer van hetzelfde niveau als zijn voorgangers. Het kan natuurlijk ook een mooi begin zijn voor nieuwe luisteraars.

Review
Theo Volk
Ian Hunter & the Rant Band
Fingers Crossed
Label: 
Proper Records
Releasedatum: 
16-9-2016