Jeffrey Martin: One Go Around

 
 

Nadat ik zijn vorige plaat, Dogs in the Daylight, beluisterd had was ik overtuigd. Jeffrey Martins carrière gaat meer perspectief krijgen, het is slechts een kwestie van tijd. Ik denk dat interesse binnen americana-minnend Europa voor deze artiest op zijn plaats is. Wanneer er ruimte is voor de muziek van Jeffrey Foucault dan is de sprong naar deze man niet ver. In Amerika heeft hij naam gevestigd in het tourcircuit, en zijn collega-artiesten onderkennen zijn talent als liedjesschrijver. Zijn kwaliteiten als gitarist zijn minder overtuigend, beaamt de artiest zelf gekscherend. Het wordt tijd dat de cirkel aan belangstelling zich gaat verwijden rondom Jeffrey Martin. Hij verdient wat mij betreft extra luisteraars. In mei dit jaar was hij overigens al voor een tweetal concerten in Nederland. De shows deed hij met labelgenoot (Fluff and Gravy) Anna Tivel. Beide hebben nu albums uitgebracht voor hun label. Anna speelt en zingt mee op One Go Around, terwijl Jeffrey’s wederdienst op haar plaat Small Believer zich beperkt tot enkel zang. Distributie van beide platen lijkt nog niet van de grond gekomen, maar dat zegt uitsluitend iets over de fysieke verkrijgbaarheid. Bovendien, wat niet is kan nog komen. 

Hoe laat zich de muziek van Martin omschrijven? Rootsy en intiem. Daarmee is de lading grotendeels gedekt. Echter, in de manier waarop vervolgens de aankleding van zijn songs is gedaan daarmee wordt het onderscheid gemaakt. Mooie vol bas zet de meest basale bouwsteen neer, dit pakt vooral goed uit op nummers waar aan de snaren van een staande bas wordt geplukt. Voor het overige instrumentarium lijkt multi-instrumentalist en producer Tyler Fortier zich te hebben opgeworpen, terwijl Anna verfijnd haar aandeel levert met haar viool en octaafviool. Het is echter binnen deze bescheiden setting vooral Jeffrey’s stem die je aan de speakers kluistert. In een uiterst stemmingsvolle ambiance neemt hij je bij de hand en trekt je langs 12 songs. Surprise, AZ staat in zijn oorspronkelijke versie op het album Bloomed van Richard Buckner. Het is hier de enige cover, de overige nummers schreef Jeffrey zelf. Ik was altijd gek op Buckner sombere repertoire, en vindt het fijn dat Martin de herinnering aan hem oproept. Jammerlijk dat hij lijkt vervallen tot een zelfgekozen kluizenaarsbestaan. Een nieuw album van hem juich ik ten alle tijd van harte toe. Wie weet welke verrassingen 2018 heeft? Van mij mogen beide heren onze podia gezamenlijk beklimmen. Ik weet zeker dat ze daarmee menig liefhebber van het troostrijke repertoire een dienst zullen bewijzen. Zeker wanneer de blaadjes vallen, en het haardvuur extra wordt opgestookt. Anytime!

Review
Rein van den Berg
Jeffrey Martin
One Go Around
Label: 
Fluff & Gravy Records
Releasedatum: 
13-10-2017