Jeremy Tuplin: Pink Mirror

 
 

Zijn debuutalbum I Dreamt I Was An Astronaut kon in Nederland geen potten breken, in tegenstelling tot in thuisland Engeland. De in Londen woonachtige singer-songwriter kon daar rekenen op lovende kritieken. Volgens Folkradio UK zou hij de missing link kunnen zijn tussen Nick Drake en het Space Oddity tijdperk van David Bowie. Maar hij werd net zo goed vergeleken met Leonard Cohen en Bill Callahan. De gelijkenis met Nick Drake hoor ik trouwens absoluut niet terug. Zijn manier van zingen lijkt af en toe een beetje op dat van Bill Callahan, vooral in Gaia. De vergelijking met Cohen ligt ook voor de hand, want zijn timbre heeft wat weg van dat van Cohen. Op Pink Mirror worden wederom spacy elementen niet geschuwd. Maar het zijn over het algemeen zeer aanstekelijke liedjes. Goed voorbeeld is de reeds op single verschenen Bad Lover, hij wordt hier begeleid door eenvoudig maar effectief stuwend drumwerk en een lekker achtergrondkoortje. Het artwork maakte Tuplin zelf. De voor- en achterkant van de hoes maken deel uit van een door hem gemaakt schilderij. Het symboliseert de zowel luchtige als donkere thema’s van het album. Ik kan mij totaal vinden in de enthousiaste kritieken van de andere kant van de Noordzee, want Tuplin weet hoe hij een goed liedje moet schrijven. Het is te hopen dat Pink Mirror dit keer in Nederland een beter lot beschoren is, want dat verdient het album absoluut.   

Review
Theo Volk
Jeremy Tuplin
Pink Mirror
Label: 
Trapped Animals Records
Releasedatum: 
5-4-2019