John Oates: Arkansas

 
 

De keur aan artiesten die meedoen aan dit album is niets anders dan indrukwekkend. Dat alleen al is gegronde reden om Arkansas serieus te gaan beluisteren. The Good Road Band bestaat uit bassist Steve MacKey, cellist Nat Smith, niemand minder dan de legendarische Sam Bush op mandoline. Gitarist Guthrie Trapp heeft een aanzienlijke inbreng, evenals Josh Day, die zijn jarenlange ervaring als percussionist laat gelden. Geen verkeerd initiatief om deze heren bij elkaar te brengen lijkt me! Aanvankelijk startte dit project als een ode aan John Oates’ idool Mississippi John Hurt, maar, o zo herkenbaar, van het ene kwam het andere en de eerste opnamesessies te Nashville kregen een vervolg. 

John Oates wordt in april van dit jaar zeventig. Alsof de tijd geen excuus had zich elders te verpozen, zo vliegen de jaren voorbij. De eerste albums van Hall & Oates staan op mijn geheugenplaat genageld, vooral War Babies (geproduceerd door Todd Rundgren) en de titelloze Hall & Oates (1975) met zijn weergaloze wereldhit, Sara Smile, welke John Oates samen met Daryl Hall schreef. Het megatalent van deze succesvolle liedjesschrijver vond zijn weg richting de Americana. Vorig jaar verscheen zijn (auto)biografie. Evenals Hall, een bescheiden man, die evengoed mogelijkheid zien een fascinerend leven te leiden. De heren Hall & Oates hebben goed geld verdiend over de jaren, maar muziek staat nog steeds op nummer 1. Op de vraag hoe of hij Arkansas zelf zou omschrijven zei John het volgende “It’s Dixieland dipped in Bluegrass and salted with Delta Blues.” Het album kent een paar door John Oates geschreven nummers, maar voor het merendeel zal je traditionals aantreffen. Zeker wanneer ik de door John Hurt geschreven songs daar gemakshalve bij tel. Verschillende prachtige nummers op dit album, zoals het romantische, aan Cole Porter doen denkende, Miss the Mississippi and You van William Heagney. Arkansas als geheel wijkt enorm af van wat Oates deed in zijn beginperiode, echter de kwaliteit is onverminderd sterk gebleven. Dit is pure Rootsmuziek. Denk aan die machtige rivier de Mississippi, plaats daar denkbeeldig wijd gestrekte katoenvelden bij, en wanneer vervolgens Stack O lee voorbij komt dan waan je jezelf in Zuidelijk Amerika. Mooie Rootsplaat om het jaar mee te openen.

Review
Rein van den Berg
John Oates
Arkansas
Label: 
PS Records/ Thirty Tigers