Josienne Clarke & Ben Walker: Nothing Can Bring Back the Hour

 
 

Josienne Clarke en Ben Walker timmeren al enkele jaren flink aan de weg. In 2011 verscheen One Light Is Gone, wellicht meer een singer-songwriterplaat dan een pure folkplaat, waarop alleen de naam van Josienne nog op de cover prijkt. Niettemin is ook Ben daarop prominent aanwezig. De kritiek die her en der in Engeland opdook dat ze geen traditionals op deze plaat had opgenomen leidde tot een all-traditional album in 2012: The Seas Are Deep. Het in 2013 op Navigator uitgebrachte Fire & Fortune biedt een mix van originals en traditionals en laat ook een ontwikkeling naar modernere, spannende arrangementen horen. Josienne is een bekwaam songschrijver en een overtuigende, geschoolde zangeres; Ben een geweldige gitarist die zijn subtiliteit en vakmanschap volledig ondergeschikt maakt aan de zeggingskracht van de muziek en daarnaast een meesterlijk arrangeur: een gouden duo lijkt geboren.

Vóór One Light Is Gone maakte Josienne onder de naam Mondésir al een EP’tje met de titel It Would Not Be the Rose. Het titelnummer blijkt tijdens concerten altijd weer een favoriet van het publiek, en dat mag dan ook blij zijn dat die song van dat al lang niet meer verkrijgbare mini-album nu ook op Nothing Can Bring Back the Hour te vinden blijkt. Opvallend genoeg vergezeld van twee andere songs van die EP uit de begindagen, The Tangled Tree en Moving Speeches. Op die manier brengt het duo toch een beetje de tijd terug, maar het maakt ook duidelijk dat ze als duo gegroeid zijn.

Het meest opvallende op Nothing Can Bring Back the Hour is de groei van Ben als arrangeur. Dat hij een geweldig gitarist is bleek op elk van de platen al, de rol van fijnzinnige begeleider is hem op het lijf geschreven. Dat heerlijke gitaarspel is ook op de nieuwe cd overvloedig aanwezig, maar de rol van arrangeur komt nu veel meer op de voorgrond. Op Fire & Fortune zag je dat al gebeuren, op Nothing Can Bring Back the Hour is die rol nog veel prominenter.

Ik moet eerlijk bekennen dat ik, als liefhebber van klein gehouden folk, aanvankelijk wel wat moeite met die geconstateerde ontwikkeling had. Maar al zijn de arrangementen af en toe best weelderig te noemen, ze blijven altijd vol subtiliteit, doordrenkt van eerbied voor de traditie, inventief en altijd in dienst van de song. Een plaatopname biedt mogelijkheden die op het podium niet te realiseren zijn en het is logisch dat muzikanten die mogelijkheden willen uitbuiten en de grenzen van hun creativiteit willen verkennen. In dat licht is Nothing Can Bring Back the Hour, met al zijn weelderige subtiliteit en subtiele weelderigheid, een regelrechte openbaring, die binnen de Engelse folk over enige tijd waarschijnlijk als een klassieker zal gaan gelden. Voor de klein gehouden folk blijf je gewoon naar de concerten gaan, die bij dit duo altijd adembenemend zijn.

De Josienne zo kenmerkende weemoedigheid, die nooit verzandt in pure treurigheid, maar altijd lichtpuntjes en subtiele humor bevat, is ook hier alomtegenwoordig. Die lichtpuntjes kunnen in een kleine stembuiging of in een enkel woord zitten, of heel duidelijk voor het voetlicht gebracht worden, zoals in de traditional Let No Man Steal Your Time, waarin het vierde couplet plots wordt omgetoverd in een ode aan Dolly Parton.

Nothing Can Bring Back the Hour is een meesterlijke plaat, een prachtig document van de opmerkelijke capaciteiten van dit duo. Gemaakt met liefde voor de traditie en tegelijk vernieuwend. Een plaat ook die, naarmate je er meer naar luistert, blijft winnen aan zeggingskracht en steeds meer geheimen openbaart. Genieten geblazen, net als bij hun concerten, maar anders.

 
John Smits
Josienne Clarke & Ben Walker
Nothing Can Bring Back the Hour
Label: 
Folkroom Records
Releasedatum: 
1-10-2014