Justin Townes Earle: The Saint of Lost Causes

 
 

Muziek innemen, heb ik geleerd, doe je met mate. Overdaad schaadt. Op een gegeven moment was ik muziek van Pa Steve een tijdje zat. Gelukkig is die interesse weer enigszins hersteld. Of hij nu rockt of akoestisch in de weer gaat, wanneer de man geïnspireerd is, is hij een fenomeen. En hoe blijf je gemotiveerd? Dergelijke gasten zullen die hele business ook wel ‘ns goed zat zijn. Moeten opladen, of wie weet, juist de spanning laten bezinken. Aanvankelijk nam ik de lovende kritieken betreffende Justin Towes voor lief. Weer zo artiest die in de slipstream van pa omhoog geschreven moest worden, was mijn ietwat treurige veronderstelling. Ik heb wel eens geprobeerd, maar wellicht iets te lichtzinnig, want ik werd gestaafd in mijn vooroordeel. Het duurde pas tot zijn vorige album, Kids in the Street, dat ik enorm onder de indruk raakte van zijn kunnen. Kids in the Street is uitermate veelzijdige plaat. Om met de deur in huis te vallen “De beschermheilige van Hopeloze Gevallen” moet Justin wel zeer genadig zijn, aangezien het album allerminst onderdoet voor zijn vorige album. Wederom proef ik eenzelfde veelzijdigheid. Eentje van een volleerd artiest en muzikant.

 

Steve was amper aanwezig voor zijn zoon in diens vroege jeugd. Verbazingwekkend dat ik mijn jeugd overleefd heb zegt Justin daar zelf over. Hij kwam in aanraking met verslaving en heeft lange strijd gevoerd schoon te raken. Hij zag meerdere klinieken en correctie centra van binnen om hem te behoeden niet verzeilen in de afgrond. Het duurde tot 2007 voordat zijn bejubelde EP Yuma verscheen, en bleek dat hij via genetische weg behept was met iets van Pa’s muzikale talent. Ondertussen zijn we acht volwaardige albums verder. Hij heeft niet alleen de muzikaliteit van zijn vader geërfd, tevens blijkt hij aandacht te richten op situaties in de samenleving waar onrechtvaardigheid de kop op steekt. Nadrukkelijk politiek laat hij zich overigens niet uit. Het doel is om een fijn product te maken, mensen te plezieren. The Saint of Lost Causes is vooral muzikaal verrassend. Het is een spannende eigentijdse productie geworden. Het vaderschap heeft hem dingen doen realiseren waar hij voorheen niet bij stil stond. Die verantwoordelijkheid heeft zijn platen meer volwassen gemaakt. Zijn laatste twee platen, inclusief deze, vind ik werkelijk top. Dusdanig dat het hoogste tijd wordt om Harlem River Blues eens serieus te gaan beluisteren. Benieuwd of die plaat zich al liet meten met de Justin anno nu, want deze Saint of Lost Causes heeft een zeldzame klasse. Benieuwd of hij dit niveau blijft evenaren.

Review
Rein van den Berg
Justin Townes Earle
The Saint of Lost Causes
Label: 
New West Records
Releasedatum: 
25-4-2019