Kaia Kater: Nine Pin

 
 

Twee jaar geleden debuteerde de uit Canada afkomstige Kaia Kater met het album Sorrow Bound. Het werd vorig jaar hernieuwd uitgegeven. Kater is van Afro-Caribische afkomst. Op jonge leeftijd vertrok zij naar West-Virginia om zich verder in traditionele muziek en dans te bekwamen. Tot haar belangrijkste invloeden rekent zij Nina Simone en Olla Belle Reed. Sorrow Bound werd vooral door stem, viool en banjo gedomineerd. Op het nieuwe album Nine Pin zijn deze ingrediënten tevens aan te treffen. Het album werd binnen één dag opgenomen in Toronto. Het geheel werd, net als Sorrow Bound, geproduceerd door Chris Bartos bekend van zijn werk voor onder anderen Sarah Harmer en Jonathan Byrd.

Nine Pin, een term afkomstig uit een traditionele square dance, is door Kaia Kater bedoeld om in zijn geheel te beluisteren. Zij ziet het werkstuk als één samenhangend geheel, verhalend over onder anderen de rauwe realiteit waarmee Afro-Afrikanen dagelijks te maken hebben. Een aantal stukken zijn geïnspireerd door de Black Lives Matter beweging. Ondanks het feit dat de Amerikanen inmiddels hun eerste zwarte president mochten begroeten, is er tientallen jaren na de Civil Rights Movement nog steeds veel voor Afro-Amerikanen te bevechten. Muzikaal gezien wordt het werk van Kater wel eens aan dat van hedendaagse zelfbewuste zwarte vrouwelijke artiesten als Rhiannon Giddens gelinkt. Wat mij betreft ligt een vergelijking met het kleinschalige werk van Leyla McCalla echter veeleer voor de hand.

'Wat klinkt er nu mooier dan stem en banjo?' vroeg Kaia zich af bij het vervaardigen van haar debuut Sorrow Bound. Met bijvoorbeeld Paradise Fell en het meeslepende Rising Down geeft ze antwoord op deze door haar zelf opgeworpen vraag. Op beide door raciale spanningen geïnspireerde stukken verrijkt Kater het instrumentarium verder met onder andere trompet. Het album kent verder opvallende stukken als Harlem’s Little Blackbird, slechts vergezeld van trippelende danspasjes hoorbaar op de achtergrond maar verder geheel a cappella gebracht. Naast maatschappelijke problemen is er tevens ruimte voor persoonlijke ontboezemingen ingeruimd. Het meest treffende voorbeeld is wellicht het klaaglijke liefdesgedicht Viper’s Nest waarmee Kater de luisteraar aan zich weet te binden. Ter verluchtiging strooit Kaia met maar liefst vijf instrumentale stukken. Deze klinken soms ingetogen en dan weer ronduit vrolijk, zoals afsluiter Hangman’s Reel.

Kaia Kater zet met Nine Pin een stap naar een voller en rijker, geheel eigen, geluid. Ze wekt hiermee traditionele roots muziek geïnspireerd op de muzikale rijkdom afkomstig uit het Appalachen gebergte tot leven.

Review
Hans Jansen
Kaia Kater
Nine Pin
Label: 
Kingswood Records
Releasedatum: 
13-5-2016