Kate Campbell: Damn Sure Blue

 
 

Er komt weer wat lucht in de gelederen, en daardoor is ruimte ontstaan zodat ik de dingetjes weer moeiteloos op kan pikken. Er volgt nog een kleine inhaalslag waar het recensies betreft, desnoods ten koste van de actualiteit. Die kan mij overwegend gestolen worden. Vooralsnog blijf ik lekker dobberen in de tijd, en genieten van de muziek die zich zoal aanbiedt, maar realistischer, al aangeboden heeft. Mijn Ipod herbergt momenteel geschat ergens tussen de 500 a 600 cd’s, en wanneer je, zoals ik veelal doe, nummers willekeurig afspeelt, dan heb je artiesten die naar de voorgrond rollen, zowel in positieve als negatieve zin. Enkel wanneer de impulsstootjes van positieve aard zijn, zal ik ze blijven belichten. Platen die in het verkeerde keelgat schieten, of tussen de grijstinten blijven hangen verlaten het pand via de achterdeur. Niet langer bovenop de muziek zitten, maar er midden tussenin. Nou kende ik Kate Campbell al van vroege platen, maar ergens was ze ook weer van mijn aandacht ontsnapt. Je kunt onmogelijk alles volgen ben ik achter gekomen. Spontaan opnemen volstaat. Damn Sure Blue verscheen in 2018 onder productie van de alom gewaardeerde Will Kimbrough. Naast zijn eigen directe betrokkenheid heeft hij een uitgebalanceerd team gevonden die hem en Kate ondersteunden bij de totstandkoming van dit album.

 

Een album met recent geschreven nummers van Kate, in samenwerking met Tom Kimmel, of met Will Kimbrough, maar tevens zijn een aantal oudjes nieuw leven ingeblazen. Zo is er Ballad of Ira Hayes, van de in 1965 gestorven folk-artiest Peter La Farge. Verse rockende “vibes’ aangedragen door gastmuzikant Kevin Gordon stuwen The Great Atomic Power van de gebroeders Louvin en Buddy Bain naar een eigentijdse variant. Oud of nieuw, er valt genoeg te genieten op deze pretentieloze plaat van Kate Campbell. Ineens had ik bij het beluisteren van deze plaat associaties met het oeuvre van Rosalie Sorrels. Ook niet verkeerd. Leuk hoe ze een refrein van Paul Simon gevlochten heeft in Christ, It’s Mighty Cold Outside, van de voor mij onbekende Eric Kaz. Mooi gevormd geheel, waarmee Kate zich nog uitstekend weet te onderscheiden.

 

And I dreamed I was flying
And high up above my eyes could clearly see
The Statue of Liberty

Review
Rein van den Berg
Kate Campbell
Damn Sure Blue
Label: 
Large River Music
Releasedatum: 
21-12-2017