Layla Zoe: Gemini

 
 

Tijdens de opnames van haar vorige studioalbums voelde Layla Zoe zich nooit helemaal senang. Dat geldt niet voor het nieuwe, in eigen beheer uitgebrachte en in Bonn opgenomen dubbelalbum Gemini. De eerste cd is akoestisch en heeft als ondertitel Fragility, de tweede is elektrisch en heet Courage. De titel van het album is een verwijzing naar het sterrenbeeld van Layla, maar het is ook het sterrenbeeld van haar Duitse gitarist Jan Laacks. Samen schreven ze maar liefst twintig nieuwe nummers, welke goed zijn voor iets meer dan anderhalf uur luistergenot. Zoe is vooral bekend als blueszangeres, maar ze is veel meer dan dat alleen. Een goed voorbeeld van haar folk kant horen we in het zeer gevoelig gezongen liefdeslied I Can’t Imagine My Life Without You. Bijzonder is de ballade Mumbai, waarin ze haar ervaringen van haar prettige verblijf in deze immense stad verwoordt. Ze was er in februari om er samen met John Mayall, Coco Montoya en Walter Wolfman Washington op te treden op het Mahindra Blues Festival, het grootste in zijn soort in Azië. Politieke onderwerpen gaat ze geenszins uit de weg. Het indrukwekkende Automatic Gun gaat over het drama eind vorig jaar, aangericht door Stephen Paddock waarbij 59 doden en 527 gewonden vielen onder onschuldige bezoekers van een countryfestival in Las Vegas. The Deeper They Burn is opdragen aan een van de “Angola Three”, Herman Wallace. Hij zat tweeënveertig jaar opgesloten in een isoleercel en werd op zijn eenenzeventigste vrijgelaten om humanitaire redenen, drie dagen na zijn vrijlating overleed hij. Afsluiter, het reggaenummer Little Sister, is een aandoenlijke ode aan haar jongere zus. Bij tijd en wijle zijn de songs persoonlijk zoals opener She Didn’t Believe en Turn This Into Gold. In laatstgenoemde song zingt ze : “Where is my own true home, I’m in a strange country and I keep searching, for someone to hear my song”. Soms moeten artiesten op persoonlijk vlak veel opofferingen getroosten  om gehoord te worden. Dat vreemde land waar ze woont is trouwens ons kikkerlandje. Het album biedt de nodige muzikale variatie, zo is het titelnummer funky, vooral de bas. Vocaal gezien heeft Zoe een bijzonder zware kluif aan dit nummer. Het behoort voor mij zeker tot de hoogtepunten, net als de ingetogen ballade Roses and Lavender, voor mij haar mooiste tot nu toe. Ook doet ze haar bijnaam Firegirl weer alle eer aan in songs als Weakness, Dark World en Bitch with the Head of Red. Heel af en toe hoor je wat invloeden, zo heeft Ghost train vooral door het drumwerk wat weg van Crosstown Traffic van Jimi Hendrix. De songs zijn van een constant hoog niveau, ik heb trouwens geen voorkeur voor een van de twee cd’s. De opnamekwaliteit is top, dankzij de geweldige inspanningen van Jan Laacks. Bovendien is hij een gitarist, die tot de allerbeste gerekend mag worden, die er op onze aardkloot rondlopen en Layla tot de allerbeste zangeressen. Buiten de mondharmonica, bespeeld door Layla en de drumpartijen nam Jan alle andere instrumenten voor zijn rekening. Luisteraars die voor aankoop het album eerst op Spotify of een andere streamingsdienst willen beluisteren hebben pech, omdat ze besloten heeft om het daar niet aan te bieden. Ze vindt heel terecht dat de artiesten er veel te weinig aan verdienen. Het album is gesigneerd en al rechtstreeks voor 20 euro inclusief verzendkosten bij Layla te bestellen, haar e-mailadres is laylazoe13@gmail.com, de betaling verloopt via Paypal. Op zondagmiddag 4 november zal ze te zien in De Bosuil in Weert. Met Gemini levert Layla Zoe een indrukwekkend en veelzijdig album af, zonder enige twijfel haar beste tot nu toe. 

Review
Theo Volk
Layla Zoe
Gemini
Label: 
Independent
Releasedatum: 
5-10-2018