Lizz Wright: Grace

 
 

Terug naar haar roots. Dat is wat de 37-jarige zangeres uit Georgia op het nieuwe album Grace doet. Terug naar de muziek van haar jeugd en naar de muziek die diep geworteld zit in de zuidelijke staten van de V.S. Ze heeft dat gedaan aan de hand van producer Joe Henry. Haar laatste album Freedom & Surrender had een verzorgd, ietwat gepolijst geluid, waarvoor Harry Klein verantwoordelijk was. Een album dat overigens zeker wist te overtuigen, met name in de ballads, waarbij er de nodige van eigen hand waren. Dat is op de nieuwe plaat Grace wel even anders. Negen van de tien nummers zijn covers en slechts het afsluitende All the Way Here is van eigen hand. Nu heeft Henry wel vaker als producer met muzikanten van divers pluimage gewerkt, zoals met Solomon Burke, Mary Gauthier, Salif Keita en dit jaar nog met het Oostenrijkse Son Of The Velvet Rat. Doorgaans waren deze producties om door een ringetje te halen. Ik keek dan ook zeer uit naar het resultaat tussen Henry en Wright, die ik persoonlijk als één van de beste zangeressen beschouw.

De conclusie na een tiental keren het album te hebben beluisterd is voor mij helder: Grace behoort tot het beste dat Wright als zangeres en Henry als producer tot nu toe op de mat hebben gelegd. De productie van Henry wijkt weliswaar niet veel af van hetgeen hij hiervoor heeft laten horen. Ook nu wordt de begeleiding klein gehouden en is er, enkel bij het gebruik van het gospelkoor in drie nummers, sprake van enige uitbundigheid. Hetgeen Henry en Wright hier daarentegen fantastisch hebben weten te bewerkstelligen is dat zij de sfeer van het muzikale zuiden van de V.S. perfect hebben weten te vangen. Akoestische blues, jazz, soul en gospel vermengen zich naadloos met elkaar. Daarnaast heeft Henry een aantal muzikanten laten opdraven die, binnen kaders van summiere begeleiding, werkelijk heerlijk spel laten horen. Zo spelen onder meer  Jay Bellerose (drums), David Piltch (staande bas) en Marc Ribot (gitaar) mee. Henry en Wright hebben zorgvuldig negen covers uitgekozen waarbij, zoals verwacht kan worden bij Henry, niet gekozen wordt voor platgetreden paden. Het zijn nummers die naadloos aansluiten bij de muzikale roots van Wright waarbij gospel en jazz belangrijke aspecten zijn. Zo zijn er schitterende versies te horen van Seems I'm never tired lovin' you en Stars fell on Alabama van respectievelijk Nina Simone en Ella Fitzgerald, hoewel dat laatste lied vele uitvoeringen kent. Let hierbij tevens op de uitmuntende, puntige gitaarsolo van Ribot waarbij ik iedere keer mijn spreekwoordelijke vingers aflik. Southern Nights (Allen Toussaint), What would do I do without you (Ray Charles) en Every grain of sand (Bob Dylan) weten ook ten volle te overtuigen. De enige twee enigszins up-tempo songs, Singing in my soul en What would I do without you, zorgen door zang, fraaie solo's en gloedvol koorzang (in het laatstgenoemde nummer) dat het puntje van de stoel de plaats is waar ik bij het luisteren te vinden ben. Aangezien ik het album op vinyl heb gekocht, is er een mooie tweedeling ontstaan waarbij kant twee alleen uit ballads bestaat. Grace, het titelnummer, is het eerste nummer van die plaatkant en is van een ongekende schoonheid. In deze parel, geschreven door Rose Cousins en Mark Erelli, laat Wright haar ongekende kwaliteiten als zangers horen, waarbij het gospelkoor wederom fraai voor tegenwicht zorgt. De ingetogenheid, dat het gros van het album kenmerkt, sluit, als je naar haar oeuvre kijkt, het beste aan bij cd Dreaming Wide Awake uit 2005. Destijds flirtte ze eveneens ingetogen met rootsmuziek, zij het toen aan de zijde van Bill Frisell en Greg Leisz. 

De tien nummers, die Wright nu op plaat heeft uitgebracht, zijn een belangrijke aanvulling op dat inmiddels al zeer indrukwekkende oeuvre. Ik zou bijna wensen dat de samenwerking tussen Wright en Henry niet beperkt blijft tot dit ene album, maar Wright kennende zal zij de volgende keer weer een andere weg kiezen. En misschien is dat ook maar goed. Zo kan ze me blijven verrassen. Zoals ze dat ook nu weer heeft gedaan.

Review
Ed Muitjens
Lizz Wright
Grace
Label: 
lizzwright
Grace behoort tot het beste dat Wright als zangeres en Henry als producer tot nu toe op de mat hebben gelegd

Ook interessant

Lizz Wright: Fellowship Ed Muitjens 3 Nov 2010