Lyman Ellerman: I Wish I Was a Train

 
 

Ergens had iemand zijn voorkeur uitgesproken voor dit album van Ellerman. Afhankelijk van wie de persoon is heb ik voldoende aan een terloopse opmerking om verder te kijken dan mijn neus lang is. Omdat ik overstelpt was met muziek, heeft het maanden geduurd voordat I Wish I Was a Train ten volste kwam bovendrijven. Het blijkt dat deze Ellerman al eerdere platen gemaakt heeft, maar kan me niet heugen dat ik zijn muzikaal pad had gekruist. Zijn laatste album is gevuld met vaardige bereidde Americana, opgebouwd uit authentieke bestanddelen. De hoes sluit, wat dat betreft, aan op mijn verbeeldingskracht die uitstekend past bij dit genre. Muziek enigszins teruggeworpen op de basis, vanuit het perspectief van het individu. Weg van de groep. Ellerman maakt zich zorgen over hoe Amerika zich ontwikkelt, geheel los van de opmerkelijke besluiten van de huidige frontman. Zijn betrokkenheid komt het meest tot uitdrukking in de song The Addict. We herkennen het allemaal. Bij onszelf, onze omgeving, want verslaving is een megaprobleem. Niet alleen in Amerika. Niet alleen de harddrugs, en de daaruit voortvloeiende harde criminaliteit, maar zelfs de invloed van “levensmiddelen” als reguliere alcohol of zoetstoffen als coca cola doen hun duit in het zakje. Bewustwording is één, the habbit vervolgens aanpakken en onder controle houden is twee.

 

Pijnloze oplossingen voor kwalijke zaken liggen niet voor het oprapen. We kunnen niet iedereen behoeden voor ellende of hun neergang. Varen op eigen kracht lijkt niet iedereen gegund. Vaak hebben we onze handen vol aan ons zelf, of onze directe omgeving. Het album steekt krachtig van wal, zoals het fundament een zandkasteel blijkt te zijn in Bigger Plans. Ach, ik kan wel uitweiden over de verschillende nummers, maar beter uiteraard is om zelf dit album te ervaren. Het ene nummer is meer aansprekend dan het andere. Liedjes met een trein als metafoor blijven leuk. Jessica Dooley neemt, naast Lyman, de vocalen voor haar rekening in het nummer Nobody Knows You (Like I Do). Lyman schreef het nummer samen met Keesy Timmer. Lyman’s Americana kenmerkt zich met dezelfde betrokkenheid die ons aller Nathan Bell ook tentoonspreidt. Het Amerika zoals we die het liefst zien, maar ons soms afvragen of dat Amerika nog bestaat, aangezien oppervlakkigheid de overhand heeft. Eén van de mooiste nummers is het romantische, enigszins jazzy, Because of You. Hierin laat Ellerman horen dat hij ook vaardig gitaar blijkt te spelen.

Review
Rein van den Berg
Lyman Ellerman
I Wish I Was a Train
Label: 
Woodshed Resistance Records
Releasedatum: 
17-8-2010