Mark Erelli: Mixtape

 
 

In 2016 maakte Mark Erelli een megasterk album. For a Song belande in mijn top 10 van dat jaar. Iets vergelijkbaars gaat met Mixtape niet gebeuren. Dat zal niet zijn omdat de muziek niet goed is, evenmin omdat de covers matig worden uitgevoerd. Ik durf bijna te stellen dat het sowieso een goede plaat is, primair omdat Erelli zijn naam eraan verbonden heeft. Evengoed is dit niet een album dat uit zijn tenen komt (dat doet het wel, want hij gooit zijn hele zaligheid erin, maar zo ervaar ik het niet). Het accent ligt op zuivere vertolkingen, die technisch puntgaaf zijn vormgegeven. Het geheel maakt weliswaar indruk, maar onvoldoende, want ik blijf een ambivalente nasmaak overhouden. Evengoed is Mixtape een uiterst plezierig album om naar te luisteren. Een cover album blijft altijd een ietwat moeilijk grijpbaar fenomeen. Er is mijns inziens niets gemakzuchtig aan. Wanneer de songkeuze goed is, de bezieling, wat zou er mis kunnen gaan denk je? Ik meen te ervaren dat ik te weinig wordt uitgedaagd door de songs. Songs die stuk voor stuk klassiekers zijn, zijn vakkundig in een andere verpakking gegoten, maar qua vuur mis ik een echte vonk. 

Het album opent met de Jerry Garcia song, Brokedown Palace, en schakelt vervolgens over op een versie van Don Henley’s The Boys of Summer. Prachtige uitvoeringen, misschien welhaast beter dan het origineel, maar ergens doet dit het niet voor mij. Hetzelfde geldt voor I Feel So Good, oorspronkelijk van Richard Thompson. Concluderend; Mixtape is een prima album die misschien meer tot zijn recht was gekomen met een voor mij andere songkeuze. Ergens betwijfel ik zelfs of dat het euvel is, want wat zou mis kunnen zijn met Robbie Robertson’s Ophelia of de Dan Penn’s klassieker Don’t Give Up On Me. Zelfs met Against All Odds is niet echt iets mis, behalve dat ik het origineel zo langzamerhand wel gehoord heb. In de vorm van (Arcade Fire) My Body is a Case, het enige nummer dat ik oppervlakkig kende, volgt vlak voor het einde een aangename verrassing. Gemengde gevoelens bij Mixtape, maar zoals eerder gezegd het blijft een Erelli.

Review
Rein van den Berg
Mark Erelli
Mixtape
Label: 
Independent