Mary Chapin Carpenter: Sometimes Just the Sky

 
 

Terugkijken, wie doet dat nu niet op gepaste tijden. Mary Chapin Carpenter grijpt terug op haar achterliggende oeuvre met haar vandaag verschenen album Sometimes Just the Sky. Gepast begint ze met Heroes and Heroines van haar debuutplaat, Hometown Girl uit 1987. Helden en heldinnen, inspiratiebronnen, naarmate je ouder worden ze minder relevant. In mijn (denkbeeldig) overzicht van zangeressen die ik hoog heb zitten, scoort Mevrouw Carpenter hoog. Leidend is Laura Nyro, gevolgd door Meg Hutchinson, die Joni Mitchell na jaren is voorbijgestreefd. Waar Laura altijd meeging, is Joni ergens blijven staan. Haar teksten waren belangrijk in mij jeugd. Vooral de latere cd’s van MCC spreken tot mijn verbeelding. Het album Between Here and Gone is daarbij favoriet.

 

De nummers zijn allemaal opnieuw opgenomen, live ingespeeld, in de Real World studio’s van peter Gabriel. In de meeste gevallen zitten verscheidene jaren tussen de nieuwe en de originele opnames. MCC heeft de keuze van de songs gevoelsmatig samengesteld, zodat evengoed een coherent geheel is ontstaan. Geen “Greatest Hits”, maar eerder songs waarmee ze een langdurige affiniteit heeft. Alleen de titeltrack is volstrekt nieuw, geïnspireerd op een interview met Patti Smith. “You don’t have to look far or wide, and it doesn’t have to be complicated or expensive or madness in order to find things to soothe you in life, or to be happy about," aldus Carpenter. "Sometimes just the sky makes everything fall into perspective." Mary Chapin Carpenter toont zich van haar meest sensitieve kant. Fijnzinnig gemusiceerd, subtiel toegepaste percussie, gitaar en viool, zodat meer aandacht overblijft voor de teksten, die daardoor aan zeggingskracht winnen.

Review
Rein van den Berg
Mary Chapin Carpenter
Sometimes Just the Sky
Label: 
Lambent LightRecords / 30 Tigers
Releasedatum: 
30-3-2018