Mary Gauthier: The Foundling Alone

 
 

Van Mary Gauthier verscheen vorig jaar het grandioze en autobiografische album 'The Foundling.' Hierop vertelde ze haar onwaarschijnlijke geschiedenis, hoe ze als baby door haar moeder verstoten wordt en via diverse opvanghuizen uiteindelijk in een adoptiegezin wordt opgenomen. Haar adoptievader is alcoholist, haar adoptiemoeder depressief. Op haar vijftiende loopt ze van huis weg, belandt aan de zelfkant van de maatschappij en zoekt haar heil in drank en drugs. Ze zakt niet zo ver weg dat ze niet meer kan functioneren en vindt een baan in een restaurant, waar ze zich opwerkt van serveerster tot mede-eigenaresse. Na haar dertigste leert ze gitaar spelen en gaat haar eigen nummers schrijven. In 1997 debuteert ze met 'Dixie Kitchen.’ Over de periode waarin ze aan die zelfkant van de maatschappij leefde verhaalde ze al uitvoerig op eerdere albums. In 2008 besluit ze haar levensverhaal in conceptvorm op plaat te zetten en neemt daarbij Willie Nelsons 'Red Headed Stranger' als voorbeeld. 'The Foundling' mag je als haar magnum opus beschouwen. Dertien nummers dicht op de huid van deze ‘Queen of the country-noir.’ Nergens vervalt dit onwaarschijnlijke verhaal in valse dramatiek of zelfmedelijden. Ze blijft erg feitelijk en toch dicht bij haar gevoel. Het geheel raakt je en zuigt je mee in de belevingswereld van Gauthier.

 
Nu is er 'The Foundling Alone'. Wat mij betreft een welkome aanvulling. Tien songs van 'The Foundling' die onder de bezielende leiding van producer Ray Kennedy zijn opgenomen ter voorbereiding op het opnameproces van het album. Alle nummers - met uitzondering van de beide interludes en het coda - alleen met zang en akoestische gitaar. Dit maakt nog maar eens duidelijk dat goede liedjes ook in 'naakte' vorm overeind blijven. Van de opener 'The Foundling' tot aan afsluiter 'Another Day Borrowed' word je nog meer dan in het reguliere album geconfronteerd met de teksten van dit verhaal en hoe het Gauthier gevormd heeft. Sleutelsong is ontegenzeggelijk 'March11, 1962,' de geboortedatum van Mary Gauthier en verhalend over een telefoongesprek met haar biologische moeder zoveel jaren nadien. Meer nog dan 'The Foundling' geeft dit 'kale' album door de aanwezigheid van alleen zang en gitaar een intieme sfeer, waarin je als het ware verplicht wordt te blijven luisteren naar haar levensverhalen. Nummers die het meest raken zijn naast het al aangegeven 'March 11, 1962', ‘Another Day Borrowed’, ‘Mamma Here’, ‘Mamma Gone’ en ‘The Orphan King’.
 
Het is Mary Gauthier gelukt met ‘The Foundling’ een waar meesterwerk op schijf te zetten, dat met ‘The Foundling–Alone’ een mooi vervolg krijgt. Nu is het wachten op de live cd/dvd package van de tour die ze gekoppeld aan de release heeft gemaakt.
Arjan Post
Mary Gauthier
The Foundling Alone