Michael Braunfeld: Driver

 
 

Ik ben opgelucht dat ik mijn muziekinname weer beheers. 2018 was een markant jaar. Er gebeurde teveel waardoor minder ruimte voor muziek ontstond. Lekker om de boel weer onder controle te hebben. Onlangs ontving ik een paar promotionele albums, waaronder deze van Michael Braunfeld. Enigszins huiverig, omdat er zoveel aanbod is, en deze man mij volstrekt onbekend was. In de bijgevoegde promotie sheet trekt een recensent een vergelijking met Bruce Springsteen. Geen verkeerde referentie, maar daarmee kan ik zelf niet uit de voeten. Ik hoor bij beluistering eerder de intieme stijl van een singer-songwriter als Tim Grimm, of iemand als de Canadees Rob Lutes. Michael heeft een persoonlijk verhaal. Blues ain’t nothing but a feeling zingt hij. Vooral het nummer Stay is van een uitzonderlijke schoonheid. Op basis van één dergelijke song weet ik dat dat dit album, getiteld Driver, er niet eentje is om terzijde te leggen.

 

De uitvoeringen zijn overwegend semi-akoestisch, maar wanneer nodig wordt meer volume geproduceerd. Ook de song Philip Hoffman is Dead laat horen dat Braunfeld over een inzichtelijk schrijfstijl beschikt. Al luisterend weet hij mij steeds meer in te nemen. 40 Below is alweer een sterke song. Olie bracht niet alleen werkgelegenheid naar Noord Dakota, maar ook criminaliteit is de conclusie. Naief gedacht wellicht, maar 40 graden beneden nul houdt niet de boeven buiten zingt hij met een knipoog. A Winter’s Wish blinkt uit in eenvoud. Hij pakt in een paar regels momenten van gelukzaligheid die we allemaal herkennen en koesteren. Af en toe stil staan bij dat wat je lief is, of wat je lief was. In Washed Away krijgt zijn band kortstondig de ruimte. Dit nummer ontstond niet lang na de ellende van de orkaan Sandy. Fear schijnt een publieksfavoriet te zijn. Nu voor het eerst op de plaat gezet. Michael schreef het voor zijn vrouw, en speelde het nummer voor het eerst voor publiek op hun trouwdag. Zijn eerste album, Full Circle, een live plaat, verscheen in 2015 en wanneer die van dezelfde kwaliteit gespeend is als Driver dan hebben we hier wel degelijk met een opmerkelijk artiest te doen. Eigenzinnige, sterke teksten in verhalende nummers, en niet te vergeten, een muzikant dit zijn gitaar overtuigend beheerst. Iets wat niet vanzelfsprekend is. Zijn naam moge wellicht nog onbekend zijn, het weerhoudt mij er niet van Driver als een zeer innemende schijf te beschouwen.

Review
Rein van den Berg
Michael Braunfeld
Driver
Label: 
Blind Justice Music
Releasedatum: 
22-3-2019