Michael Franks: Sleeping Gypsy

 
 

Voor Michael Franks finest hours gaan we terug naar de jaren zeventig. Zijn meest geïnspireerde periode liep synchroon met Tom Waits zijn beginjaren. Muziekkrant Oor probeerde bij beide stelling te nemen, maar je proefde dat het blad aanvankelijk enig voorbehoud had. Twee rare eenden in de bijt. Ik was toevallige gek op muziek van alle twee, ook al vormden zij onderling een wereld van verschil. Weliswaar kende Tom Waits muziek jazzy componenten, maar het suikerzoete niveau van Michael Franks jazz is sindsdien amper geëvenaard, George Benson niet meegeteld. Dat mensen tot Franks muzikale spectrum een zekere afstand in acht namen laat zich gemakkelijk voorstellen. Evengoed stapte ik over die schroom. Ik hield nu eenmaal van zachtaardige dromerige muziek, terwijl ik anderzijds ook een softspot had voor Captain Beefheart´s uitgelaten kunstvorm. Jazz speelde in de jaren zeventig nog steeds een levensvaatbare rol, al leek het soms eerder een overlevingsstrategie. Alles werd uit de kast getrokken, zelfs Miles Davis boog zich in allerlei bochten. Er ontstonden meest uiteenlopende mengvormen, er was Fusion, Jazz-Rock en alles er tussenin. Zappa bediende zich van jazz, Joni Mitchell boog haar carrière van Folk naar Jazz, je had Weather Report, Al Di Meola, Mahavishnu Orchestra, Al Jarreau, Jaco Pastorius, er gebeurde veel.

Michael Franks deed zijn eigen ding. Ook al dreigde ieder nieuw project uit te monden op een herhalingsoefening, hij hield mij in de ban. Het begon met The Art of Tea, daarna Sleeping Gypsy, vervolgens Burchfield Nines, Tiger in the Rain met zijn prachtige hoes, maar daarna raakte de koek langzamerhand op. Binnen Michael Frank’s aanbod ging mijn voorkeur uit naar Sleeping Gypsy. Niet alleen vanwege de dansbare Latijns Amerikaanse nuances die waren aangebracht, maar ook vanwege de ijzersterke composities, de werkelijk gelikte, fantasierijke teksten. Ondertussen speelde het crème de la crème zijn muziek. De beste musici stonden hem terzijde. Joe Sample, piano, Wilton Felder, bas, Larry Carlton, gitaar, John Guerin, drums, Ray Armando, Michael Brecker, David Sanborn. De lijst houdt bijna niet op. Geproduceerd door Tommy Lipuma en de strijkers georkestreerd en gearrangeerd door Claus Ogerman. Onlangs kocht ik een Japanse SHM /CD versie van dit album. Op de achterzijde was een excuus gemaakt, want omdat de originele opnames gemaakt waren met een analoge uitrusting kon bij het overzetten naar hoge resolutie wel eens de beperkte mogelijkheden van de brontapes hoorbaar zijn. Kniesoor die daar op let lijkt me. Technisch is het smullen, en wat nog veel mooier is, ook al zijn we 40 jaar verder, de plaat doet voor geen moment gedateerd aan. Alsof Jazz ooit is weggeweest. 

 

Homepage:                 

 

You Tube:                  https://www.youtube.com/watch?v=U5aFFKts9IU

Replay
Rein van den Berg
Michael Franks
Sleeping Gypsy
Label: 
Warner Brothers
1977