Michael McDonald: Wide Open

 
 

Vorig jaar overleed mijn naaste collega. Volkomen onverwacht. Aanhoudende hoofdpijnen deden hem uiteindelijk een arts consulteren, maar tijdens het onderzoek kreeg hij een hersenbloeding. Na een periode in coma, die een eeuwigheid leek, maar in feite relatief kort was, kwam het oordeel, uitzichtloos. Deze man ging niet meer beter worden. Wrang dat iemand die zo levenslustig was wegvalt. Vriend en vijand wond hij om zijn vinger met zijn nimmer aflatende charme. Hij zong met zijn band op trouwerijen en feesten. Hun repertoire bestond uit zalvende ballades en dansrijke melodieën. Het doel van de muziek was uitsluitend om een vrolijke stemming verder aan te wakkeren. Het moest een fijne herinnering worden voor de feestvierders. Hij hield van The Eagles, Jackson Browne, The Average White Band, Funk en klassieke soul, en uiteraard stonden de songs van Michael McDonald op de set-list. Zelf ervoer ik deze muziek vaak als iets te vrijblijvend, maar wanneer hij zijn Iphone via de speakers van de computer speelde werd een doordeweekse werkdag vanzelf gemoedelijk, plezierig. Deze muziek paste zo bij zijn persoonlijkheid. Zacht en open.

On My Own (met Patti Labelle), Sweet Freedom of What a Fool Believes, iedereen kent deze nummers. Super gepolijste soul met afgemeten rockcomponenten. Dat laatste nummer stond op Carol Hensels Exercise and Dance Program. Een LP waar mijn vrouw, anno 1981, haar aerobics op uitvoerde. Midden in de woonkamer. Michael McDonald werd verguisd en aanbeden. Lang niet al zijn platen werden, ondanks enorme verkoopcijfers, bejubeld. Wellicht enigszins gemakzuchtig stortte hij zich op een reeks Motown hits, maar eerlijkheidshalve, hij deed dit niet onverdienstelijk. Het moet gezegd worden, de man heeft een prachtige stem. Na the Doobies vond ik zijn stijl zelf te zijig, maar ik ben hem dankzij mijn onfortuinlijke collega toch gaan waarderen. Jarenlang bracht McDonald, een enkele compilatie daargelaten, geen nieuw werk uit, tot nu. Ze waren in de studio gekropen, hadden wat gespeeld, opnames gemaakt, en plotsklap bleek, hey, hier kunnen we wel wat mee. Grappig, en bijna ongelooflijk, en niet omdat mijn oordeel milder is geworden met de jaren, maar Wide Open kon wel eens het meest oprechte zijn wat hij in zijn carrière heeft gedaan. Hij verloochent zichzelf en zijn achtergrond allerminst, maar voegt daarnaast een stuk authenticiteit toe. Wide Open is niets anders dan waarvoor Michael McDonald staat, en dat is eerlijke muziek maken.

Review
Rein van den Berg
Michael McDonald
Wide Open
Label: 
BMG
Releasedatum: 
14-9-2017