The Mother Hips: Chorus

 
 

Terwijl de nieuwe cd van Nicki Bluhm behoorlijk wat positieve reacties heeft gekregen, is het opvallend hoe weinig aandacht er wordt besteed aan het laatste album van The Mother Hips, de groep van haar ex-man Tim Bluhm. En dat is volkomen onterecht. Chorus, want zo heet de plaat die twee maanden geleden verscheen, is een absoluut hoogtepunt in het oeuvre van de tot een trio uitgedunde groep uit de San Francisco Bay Area. Een trio dat naast Bluhm bestaat uit medeoprichter Greg Loiacono (zang en gitaar) en John Hofer (drums). Jackie Green werd voor deze gelegenheid ingehuurd om de basgitaar ter hand te nemen.

Het is hun tiende album in ruim 25 jaar en het eerste nieuwe werk sinds Chronicle Man uit 2014. Over het algemeen waren die voorgaande platen stuk voor stuk heel aardig, maar niet allemaal even consistent van kwaliteit. Dat is Chorus zeker wel, we kunnen hier zelfs spreken van een tien liedjes tellende popmuziekparel waarop alles spontaan lijkt samen te komen. Hemelse melodieën, die af en toe doen denken aan The Jayhawks (in hun beste dagen) of The Beatles, worden afgewisseld met de rock waar The Stones het patent op hebben, zoals It’s Alright en vooral Didn’t Pay The Bill. Laatstgenoemd nummer zou op Exile On Main Street absoluut niet hebben misstaan, en daarvan is geen woord overdreven. En bij beluistering van End Of The Chorus is zelfs een vleugje Don Henley te herkennen.

Je hoort wel dat er tijdens het maken van deze cd een last van Bluhm is afgevallen, en dat is in meerdere opzichten ook zo. Natuurlijk is de last verdwenen van de echtscheiding die achter de rug is, hoewel dit onderwerp op Chorus uiteraard nog wel aan bod komt. ‘I Wish I Could Have Made A Love Song And Every Word I Sang Would Make You Cry’ zingt hij in het schitterende It’ll Be Gone, een van de vele hoogtepunten van deze plaat. Maar naast de scheiding is Bluhm ook ongelooflijk opgelucht dat hij überhaupt weer kan spelen en (staand) optreden. In 2015 namelijk crashte hij tijdens het paragliden. Hij verloor daarbij bijna zijn voet en liep vervolgens ook nog eens een levensbedreigende botontsteking op. Enkele jaren en meer dan een dozijn operaties later voelt hij zich, naar omstandigheden, weer zo fit als een hoentje.

In het verleden werden The Mother Hips door het tijdschrift Rolling Stone al eens omschreven als ‘goddelijk inspirerend’ en prees The New Yorker de groep voor zijn vermogen om ‘zoet te zingen en ruig te spelen’. Zulke grote woorden roepen altijd de nodige wrevel op, maar na beluistering van Chorus hoeft er niet meer getwijfeld te worden aan de juistheid van die beweringen. Een werkelijk magistrale cd.

Review
Paul Heyblom
The Mother Hips
Chorus
Label: 
Blue Rose Records
Releasedatum: 
8-6-2018