Nachtvlinder Amy Winehouse

Nachtvlinders. Je hebt ze in kleuren en soorten. De meeste zijn bruinig of grijs, maar enkele laten fraaie tinten zien die je niet meteen bij de kleur van de nacht verwacht. Bij leven was Amy Winehouse zo'n bontgekleurde nachtvlinder. Bontgekleurd omdat het haar muzikale verscheidenheid liet zien, maar ook omdat markante personen nu eenmaal een divers getinte tooi hebben. En markant was ze.

 

Toch sierde het zwarte, het donkere, ook haar vleugels. Niet voor niets is ze lid van ‘De club van 27’, het clubje illustere muziekhelden waartoe ook Jimi Hendrix, Jim Morrison, Janis Joplin, Brian Jones en Kurt Cobain behoren. Allen niet ouder geworden dan 27 jaar. Maar leeftijd is niet de enige overeenkomst. Het is het destructieve karakter, de fatalistische manier van leven, die hen zo kenmerkt. Wellicht veroorzaakt door drank en drugs, misschien werd die latent aanwezige karaktereigenschap er enkel door versterkt. Amy Winehouse heeft de fles alcohol altijd binnen handbereik gehouden. Niemand scheen haar te kunnen helpen. Hulp was ook niet wat ze zocht. They tried to make me go to rehab. I said: no, no, no.

 

Het begin was zo veelbelovend. Frank, haar albumdebuut, sloeg in als een bom. De mengeling van jazz, rhythm-'n'-blues en soul was een voltreffer. Het was vooral de zangeres Amy Winehouse die zo overtuigde. Ergens hoor ik altijd ver weg een vleugje Billie Holiday in haar stam. Wellicht is dat wat me in eerste instantie zo intrigeerde. Daarbij spatte de zelfverzekerdheid, de eigengereidheid en het excentrieke van haar af. Haar persoonlijkheid speelde daarin ook een grote rol.

 

Amy Winehouse was geen schoonheid, maar als ze de bühne opstapte op stiletto's die je deden duizelen, zij haar toch al korte rokje nog een paar slagen omsloeg en begon te zingen, dan gebeurde er iets. Haar optredens waren spannend. Met haar voorkomen en nummers als F*** Me Pumps promoveerde ze de term trashy tot een geuzennaam. Na Frank bracht ze het net zo indrukwekkende Back To Black uit. Een blank Engels meisje dat bewees de soul te bezitten die je doorgaans alleen tegenkomt in het zuiden van de Verenigde Staten. Zoals de meeste gasten van ‘De club van 27’ was zij een inspiratiebron voor een keur aan nieuw talent, die de imitatieknop feilloos wist te vinden. De drank- en drugs problemen van Amy Winehouse werden echter groter en heftiger waarbij zelfs optredens moesten worden afgezegd. Eenmaal op dat pad was er geen weg terug en haar reis eindigde op 23 juli 2011.

 

Vier jaar geleden... time flies en dat doet de nachtvlinder ook. Misschien, als ik geluk heb, zie ik haar morgen in de schemering van de avond in de tuin rondvliegen. Misschien lichten haar bonte kleuren even op door de schittering van het kaarslicht of door een verdwaalde lichtstraal. Heel even maar. Hopelijk op het moment dat het prachtige There Is No Greater Love ons terras vult waarbij de nachtvlinder zachtjes zal dansen op haar eigen aardse nalatenschap. Zonder de beperkingen die nu eenmaal in de beslotenheid van het leven liggen ingekapseld. Geen plafond meer waartegen haar broze vleugels zich stuk kunnen slaan. Enkel een uitgestrekte sterrenhemel. Zo ver als het oog kan reiken. Zo ver als haar stem haar kan dragen. Oneindig ver. In haar ooghoek zal ze wellicht nog net het glas wijn zien dat ik voor haar omhoog zal houden. Ze zal glimlachen. Ik weet het zeker.

 

00:00
 
Ed Muitjens