Otis Taylor: Hey Joe Opus Red Meat

 
 

Het valt moeilijk uit te leggen, maar iedere keer wanneer hij een nieuwe cd uitbrengt ondervind ik een sensatie die mij al lang niet meer bij iedere release ten deelt valt. Otis Taylor daagt uit en verrast, en hij doet dit opnieuw met Hey Joe Opus. Uiteraard is the Blues terug te vinden op deze nieuwe schijf, echter het grootste deel van dit album overtuigt met rock- en jazz-geïnfecteerde invloeden. Virtuositeit is het sleutelwoord op dit album. Na beluistering ben je geneigd te denken dat het album live tot stand is gekomen, en dat moet ook haast wel, gezien de spontaniteit die vanuit dit Powerhouse naar voren komt. De opnames werden niet gemaakt op een podium, maar in the Immersive Studios te Boulder, Colorado. De dynamiek is grandioos, zoiets krijg je nooit een tweede maal hetzelfde. Hey Joe ('a man catches his lover cheating on him and he murders her') kent twee versies. Eentje waarbij Warren Haynes the lead naar zich toetrekt, en een variant met een bont pallet aan artiesten, waarbij een akoestisch intermezzo is gecreëerd voor David Moore’s banjo. Violiste Anne Harris laat zich opnieuw van haar beste kant horen, evenals Ron Miles op kornet.

Er waren kapers op de kust, maar uiteindelijk wist Billy Roberts definitief de auteursrechten voor Hey Joe te claimen. Het aantal versies is onnoemlijk, de bekendste is onmiskenbaar van Hendrix. Ook Otis Taylor heeft dit nummer standaard in zijn live repertoire staan. Het staat op zijn eerste soloplaat, toen nog met Kenny Passarelli en Eddie Turner. Op dat album staat hetzelfde nummer als zijnde geschreven door Boudleaux Bryant. De overige composities zijn voor rekening van Mr. Taylor himself. Sunday Morning vind je maar liefst driemaal terug op deze plaat. Het stoort niet. Voor iedere Otis Taylor-liefhebber is deze nieuwe een absolute aanrader. Een cumulerend resultaat van zijn oeuvre. Hier komt alles samen.
Nieuwkomers raad ik aan om eerst eens te grasduinen in Taylor’s uitgebreide collectie. Eerst proeven van zijn albums White African en Respect the Dead bijvoorbeeld. Geen album is hetzelfde, anderzijds loopt er een gigantische rode draad, wat ieder van zijn platen opnieuw de moeite waard maakt. Het gaat over de keuzes die je maakt. De personages in zijn liedjes kiezen veelal noodgedwongen of impulsief, de consequenties zijn zelden voorspelbaar. 'Heart is a muscle used to play the blues' dient als richtlijn. Volg je hart. Spitsvondigheden binnen de teksten zal je op Hey Joe Opus minder snel vinden, het accent ligt ditmaal primair op de muziek. 'Life is what you make of it,' en daar moet je niet teveel bij stil staan. Of dat ook geldt voor de transformatie van Lee naar Peggy betwijfel ik.
 
Homepage:                 
 
You Tube:                  https://www.youtube.com/watch?v=1ghxckWVzkI
Rein van den Berg
Otis Taylor
Hey Joe Opus Red Meat
Label: 
Inakustik
Releasedatum: 
3-3-2015

Ook interessant

Otis Taylor: Fantasizing About Being Black Rein van den Berg 25 Feb 2017
Otis Taylor: My World is GONE Rein van den Berg 8 Mar 2013
Otis Taylor: Contraband Rein van den Berg 7 Feb 2012
Otis Taylor Rein van den Berg 10 Aug 2011
Otis Taylor: Clovis People Vol. 3 Rein van den Berg 21 Apr 2010
Otis Taylor: Pentatonic Wars and Love Songs Rein van den Berg 14 May 2009