Owen Temple: Mountain Home

 
 

Mountain Home is het zesde album van Owen Temple, de geboren Texaan, woonachtig en opererend vanuit Austin, Texas. Ik heb wel iets met deze singer-songwriter. Hoewel hij voor mij niet de top in de roots-wereld vormt, kan ik zijn albums stuk voor stuk waarderen. Enigszins populair gemaakte, rootsachtige singer-songwriter nummers waarbij bij het beluisteren ervan mij nog al eens de namen van Ray Wylie Hubbard, Band Of Heathens en een vleugje John Mellencamp te binnen schieten. Albums waarvan ik, in tegenstelling tot vele essentiële albums, op elk moment van de dag van kan genieten. Niet met de intensiteit die ik wel heb bij albums van bijvoorbeeld Willard Grant Conspiracy, Ray Lamontagne of Grant Campbell, maar lekker op de achtergrond bij elke activiteit die ik op dat moment aan het uitvoeren ben.

 
Zo ook bij ‘Mountain Home’. Tien lekkere en gemakkelijk in het gehoor liggende songs. Met medewerking van Charlie Sexton, Adam Caroll en Gordy Quist (Band Of Heathens). Opener ‘Moutain Home’ gaat meteen lekker up-tempo van start. Een eigen geschreven compositie, zoals de meerderheid van dit album. De overige songs schreef hij met Quist en Carroll en ‘Mountain Home’ wordt aan het einde nog opgesierd met ‘Prince Of Peace’, een cover van Leon Russell, van diens debuutalbum ‘Leon Russell’ uit 1970. De kracht van dit album ligt in de degelijk gemaakte en uitgevoerde songs, die volop behangen worden met banjo, dobro, pedal steel, harmonica, cello en prachtige harmony vocals door Gordy Quist en Jamie Wilson. Temple wordt door multi-instrumentalist en producer Gabriel Rhodes met zijn zang en acoustische gitaar mooi voorin in de mix gezet en houdt ondanks de veelheid aan gebruikte instrumentatie de productie open en ruimtelijk.
 
‘Mountain Home’ is met het in 2009 verschenen ‘Dollars and Dimes’ het beste werk van Temple tot nu toe. Verhalende songs over excentrieke gasten uit het kleurrijke verleden en heden van het rurale Texas. Mooie voorbeelden daarvan zijn ‘Medicine Man’, ‘Small Town’ en ‘Old Sam’ (over Sam Houston – gouverneur in de onafhankelijkheidsstrijd van Texas in de negentiende eeuw en naamgever van de stad Houston). Folk, blues, bluegrass en country mooi gefuseerd in poppy nummers, dromerig en loom uitgevoerd. Prachtig is afsluiter ‘One Day Closer To Rain’ waarin Temple de droogste zomer ooit in Texas bezingt. Je voelt de hitte en ziet het Texaanse landschap bijna voor je. Ook erg beeldend is ‘Jacksboro Highway’ waarin de gelijknamige snelweg van Forth Worth naar het meer Zuidoostelijk gelegen Jacksboro door Temple wordt bezongen.
 
Owen Temple levert met ‘Moutain Home’ puur en degelijk vakmanschap dat zeer prettig luisterbaar is en het verdient meer gehoord te worden en meer aandacht te krijgen dan na het verschijnen van zijn vorige albums het geval was.
Arjan Post
Owen Temple
Mountain Home