Peter Bruntnell: King of Madrid

 
 

Vaak is het beter je te beperken tot datgene wat er toe doet! Dit geldt niet alleen voor tijd die je verspilt aan benepen contacten (welke je lichtvaardig had toegevoegd aan je Facebookprofiel), maar is ook zeker van toepassing waar het muziek betreft. Zo halverwege het tweede kwartaal van 2018 ontspoorde ik door een bundeling aan componenten, naast die enorme aanvoer van goedbedoelde muziek. Ik wist al jaren geen maat te houden, maar toen ging het goed mis. Ondanks dat ik mijn zoekcriteria op eigen inzicht zuinig had ingesteld, en mij hoofdzakelijk probeerde te limiteren tot Americana, Blues en daaraan verwante stromingen, liep de hele boel spaak! Er is zoveel moois, zoveel aanbod, zoveel keuzes die gemaakt moeten worden! Anderzijds, het verbaast mij daarnaast evenmin dat ik bij regelmaat voorbij geracet ben aan muziek die wel gehoord moet worden. Ik had gelezen/gehoord dat Peter Bruntnell meerdere prachtige albums had afgeleverd sinds zijn album Normal for Bridgwater (2002), maar serieus aandacht besteden aan albums als Spitfire of Nos Das Comrade was er niet van gekomen. Vanwege King of Madrid wordt pijnlijk duidelijk dat ik dieper moet spitten in het oeuvre van Peter Bruntnell, want verdorie wat is dit een mega mooie plaat. Zeker wanneer je hem onderwerpt aan een nadere luisterinvestering.

 

De muzikaliteit van dit album beperkt zich niet tot Midlake-achtige referenties, of maakt bruggetjes naar Britse jaren zestig smaak. Peter Bruntnell schrijft, samen met song schrijvende partner Bill Ritchie, in de eerste plaats domweg verhipte sterke songs. De variatie is enorm, en het ogenschijnlijke gemak waarop hij muziekstijlen integreert, dan wel ombuigt is fascinerend te noemen. Zoals gezegd, ik had Bruntnell al geruime tijd niet meer nauwkeurig gevolgd, maar op dit album ontpopt hij zich niet anders dan als meesterlijk. King of Spain in Peter’s tiende plaat. Het is een organische, consistente plaat, die hij opdroeg aan zijn moeder. Het album opent met het ijzersterke Broken Wing, een klasse song waarbij ik mijn spreekwoordelijk petje afdoe. King of Madrid is genieten van begin tot eind. Dinosaur dendert lekker up-beat door, om bij Lucan te beseffen dat je bent aanbeland in Doo Wop land. Tien nummers lang dit album en geen seconde is verspild.

Review
Rein van den Berg
Peter Bruntnell
King of Madrid
Label: 
Blue Rose Records
Releasedatum: 
24-5-2019