R. Finn: Collecting Trip

 
 

In het begin van deze eeuw trok de jonge R. Finn de stoute schoenen aan en belde zijn grote held Levon Helm op om te vragen of die eens naar wat muziek van hem wilde luisteren. Finn had veel materiaal en geen studio en Helm had geen materiaal en wel een studio, bij zijn farm in Woodstock. De voormalige drummer van The Band nodigde hem uit en na een nachtje pielen en wat nummertjes opnemen was Helm zo onder de indruk van deze jongeman dat hij vroeg of hij niet wat langer kon blijven. Dat ‘wat langer blijven’ werd uiteindelijk twee jaar, een periode waarin Finn zich niet zozeer als muzikant maar wel als producer, van The Midnight Ramble Sessions, verdienstelijk maakte. Dat deed hij onder zijn echte naam, Chris Rondinella. Waarom hij zich vervolgens het suffe pseudoniem R. Finn heeft aangemeten, is overigens volkomen onduidelijk. 

Allemaal leuk en aardig, dat productiewerk, moet Finn op zeker moment gedacht hebben, maar nu wordt het toch tijd om zelf weer eens aan musiceren toe te komen. Dus trok hij naar Los Angeles, richtte een eigen studio in (The Heritage Recording Co) en ging aan de slag, onderwijl ook nog wat werkzaamheden verrichtend als producer. De kachel moest tenslotte ook nog branden. 

Het resultaat van tien jaar liedjes schrijven is nu dan eindelijk te beluisteren op het kort geleden verschenen Collecting Trip. Het is een cd geworden die zeer de moeite waard is. Maar wie denkt dat de muziek van Finn, door de nauwe samenwerking met Helm, erg lijkt op die van The Band, heeft het mis. Collecting Trip is veel minder uitbundig, maar daarom niet minder fraai. De composities zijn alle van hoog niveau, waarbij Finn zeker ook dank verschuldigd is aan Jim Keltner die als drummer met de grootsten der aarde heeft gewerkt en dit album mede produceerde. Daarnaast werden onder anderen de van Tom Petty, Eric Clapton, Don Henley en Johnny Cash bekende keyboardspeler Benmont Tench én Sean en Sara Watkins van Nickel Creek aangetrokken om hun medewerking te verlenen aan dit album. Een album dat enerzijds kleine akoestische liedjes bevat (Desperation USA) maar ook behoorlijk rijk georkestreerde songs, waarop naast bijvoorbeeld een banjo of een mandoline ook strijkers (het prachtig opgebouwde Hard Times Again) en blazers of een piano (Lonely Heart Blues) om de hoek komen kijken. Soms hoor je een beetje dat luie van JJ Cale (The Show Must Go On, I’m A Soldier en God Is On Vacation), soms klinkt het soms (in Let Me Be The One) zelfs een heel klein beetje Beatle-esque.

Hoewel het zijn debuut is, hoor je duidelijk dat R. Finn geen groentje is in het vak. Collecting Trip is een prachtige en zeer smaakvolle plaat geworden die op elk moment van de dag gedraaid kan worden. 

 

 
Review
Paul Heyblom
R. Finn
Collecting Trip
Label: 
Heritage Recording Co.
Releasedatum: 
19-1-2018