Ray Bonneville: Bad Man's Blood

 
 

Het leven is slechts een leerproces, en iedere dag word ik – hopelijk - een beetje wijzer. Gisteren ontving ik Working in Tennessee, de nieuwe Merle Haggard CD. Mijn veronderstelling leefde altijd met het idee dat hij slechts een goedkoop soort countrymuziek levert. Dezelfde fout had ik eerder gemaakt ten aanzien van Willie Nelson. Niets is minder waar, want ook dit blijkt wederom een artiest die beslist verdere aandacht behoeft. Ten aanzien van Ray Bonneville heb ik nimmer enig voorbehoud gehad. Bad Man’s Blood – Ray’s nieuwste – openbaart zich meteen als iets bijzonders. De titelsong verraadt bij opening van dit album dat Ray enorm op dreef is. Hij heeft zijn kenmerkende stijl verder aangescherpt. Waar anderen hun scherpte na het verstrijken der jaren verliezen wordt Ray steeds gretiger. Durf dan op basis van een aantal beluisteringen, en zonder enige remming, te stellen dat dit zijn meest complete plaat is die hij voor Red House Records aflevert. Een veelvoud aan eenvoud. Een uitgekleed geheel, maar zinderend tot en met. Op zijn site schrijft hij dat hij voor inspiratie de Mississippi Delta was afgezakt in een poging iets van de geest van John Lee Hooker op te pikken. Een zeer geslaagd ondernemen, waarbij hij eveneens de diensten van Gurf Morlix mocht omarmen. Bad Man’s Blood laat horen uit welk hout een volhardend muzikant gesneden is. Vakmanschap staat buiten discussie. Hetgeen primair afdruipt van deze muziek is de liefde voor het genre. Er is raffinement toegepast zonder de rauwe ingrediënten weg te poetsen. Behalve blues wordt ook cajun niet verwaarloosd. Productie-technisch is het ook helemaal voor elkaar. De muziek is weliswaar traditioneel, maar het geheel is zuiver en eigentijds. Men heeft ruim tijd genomen om de ideeën in te laten filteren. Kan slechts ontzag hebben voor de wijze men ze vorm heeft gegeven. Ik kan an dan ook geen misser ontdekken op dit zeer fraaie album. Bad Man’s Blood kent 11 nummers. Rauw materiaal dat je naar het puntje van je luisterstoel trekt.

Rein van den Berg
Ray Bonneville
Bad Man's Blood