Ray Bonneville: Easy Gone

 
 

Niet alles wat via Red House Records verschijnt hoeft je te bevallen, maar ik kom er niet omheen om een extra aanbeveling te verbinden aan dit fameuze label. Met hun afgelopen releases komen ze behoorlijk voor de dag. Nieuwe albums van John Gorka, Claudia Schmidt, Eliza Gilkyson, en dan nu is daar Ray Bonneville’s jongste plaat, Easy Gone. Vanaf de begintonen palmt deze plaat je in, en dan mag de volumeknop gerust iets verder open gedraaid worden. Je mag gerust de trilling van de speakers in de buikstreek voelen. Ray Bonneville ontfermt zich vanzelfsprekend over de gitaren, terwijl Gurf Morlix zich allerminst onbetuigd laat op de bas. Samen met Geoff Arsenault op drums vormen ze de coherente kern van dit album. Tien liedjes slechts, die volgens het promotioneel schrijven (op de site van zijn label) referenties oproepen aan Daniel Lanois en J.J. Cale. Een treffende vergelijking, zeker wat betreft de duistere toonzetting. Easy Gone werd opgenomen in Austin, Texas onder het deskundig oor van technicus/producer Justin Douglas. Behalve de zelfgeschreven liedjes bevat deze plaat een cover van Hank Williams Sr, I’m So Lonesome I Could Cry. Deze klassieker krijgt dezelfde lome zompige bewerking als het overige materiaal op deze plaat. Doorleefde blues, aards. Easy Gone laat zich prima aanhoren onder het genot van in houten vaten gerijpte whisky. Magisch sfeertje.

Rein van den Berg
Ray Bonneville
Easy Gone
Label: 
Red House Records
Releasedatum: 
15-4-2013