Ray Bonneville: At King Electric

 
 

Rare tijden momenteel. De ene verbazende ontwikkeling lijkt te worden verbleekt door de volgende absurditeit. De wereld draait er geen spatje trager om, maar soms tolt je hoofd van de veranderingen. Na mijn vakantie raakte ik enige tijd los van de muziek. Ik verzoop als het ware in het overstelpende aanbod. Resultaat, ik trapte acuut op de rem. Muziek bleef komen, maar ik genoot vooral door muziek random af te spelen. Amper was er focus op een individueel album. Ik speelde net zo lang willekeurig tot iets mijn aandacht greep. Prachtige platen bleven komen, maar tegelijkertijd ontstond de behoefte weg te lopen van die ratrace. De perceptie voorop te lopen heb ik laten varen. Begin december vallen de eerste jaarlijsten vrij, en het besef openbaart zich steeds meer. De muziek die mijn voorkeur heeft bevindt zich voornamelijk in “mijn” wereld. Een afgebakend en vertrouwd terrein. Ik volg bepaalde artiesten al jaren, en blijf hen trouw. Anderen heb ik al jaren geleden vaarwel gezegd. En wanneer ze eenmaal buiten staan, komen ze er moeilijk meer in. Voldoende vervanging voor handen. Af en toe wordt zelfs een nieuweling toegelaten. Musici die mij na aan het hart staan stellen zelden teleur, schommelingen daargelaten. Sommige winnen zelfs aan zeggingskracht. Ray Bonneville is één van die lieden die ik weiger vaarwel te zeggen. Hij geeft mij daar dan ook geen enkele grond toe. Hij beheerst zijn vak. Is met recht een out rot.

 

Zijn laatste plaat, At King Electric, stelt allerminst teleur. De fysieke distributie daarentegen laat te wensen over, alsof Ray ook een adertje heeft moeten laten, en een tandje heeft terug geschakeld. Het rauwe kenmerkende van zijn stijl zet zich voort op de manier die ik van hem op prijs stel. De 11 songs zijn op maat gesneden. Ray vormt met zijn zang, harmonica en gitaren de basis, zoals valt te verwachten, en daarnaast schuift Richie Lawrence bij op elektrische piano en accordeon. Samen met percussionist Andre Bohren vormen zij de musici op deze plaat. Gurf Morlix kwijt zich slechts van een incidentele bijdrage. Mocht je nog ruimte binnen je budget hebben, overweeg aandacht te schenken aan Ray Bonneville’s nieuwste plaat. Niet schokkend, maar zijn zeldzame klasse is tot in zijn vezels verfijnd.

Review
Rein van den Berg
Ray Bonneville
At King Electric
Label: 
Stonefly Records
Releasedatum: 
7-9-2018