RB Morris: Spies, Lies and Burning Eyes

 
 

’t is alweer een aardige tijd geleden dat ik een RB Morris plaat had beluisterd, en eerlijk gezegd kon ik mijzelf amper nog een voorstelling van zijn werk maken. Ik moest helemaal terug naar zijn CD Zeke & the Wheel (1999). Indertijd ervoer ik dat als een uitmuntende plaat. Ik was dan ook benieuwd hoe de huidige RB Morris zich zou manifesteren. Uiterst verrassend was mijn allereerste conclusie. Verfrissend bovendien. De tijd had weliswaar niet stil gezeten, RB eveneens niet. Opener Amsterdam animeert meteen, terwijl Big Wheel / Vowels daar een vette schep bovenop doet. Dit tweede nummer doet mij in enige mate denken aan Lee Clayton – mogelijk is wens vader van de gedachte. Hoe dan ook Big Wheel / Vowels is een zogenaamd voordrachtsnummer… gesproken tekst op een bed van vlotte beat en losse gitaarriedels. Erg sterk. Dat Richard Bruce en de zijnen ook flink kunnen rocken bewijzen ze in Spy in my Brain. De musici die hem begeleiden op deze plaat tref je ook in grote lijnen aan op zijn eerder werk. Voor mij een prettige geruststelling, want dan kun je verwachten dat de heren uitstekend op elkaar zijn ingespeeld. Het accent ligt dan ook niet op RB Morris’ ego alleen. Ik proef een mate van artistieke vrijheid bij de overige musici. Kan me zelfs voorstellen dat gezamenlijke ideeën zijn uitgevoerd, en dat niet alles draait om die ene centrale figuur. Father Fisheye bevat een mooie wending, en herbergt een aantal muzikale vondsten. Spies, Lies and Burning Eyes ervaar ik als een onpretentieuze plaat. Tekst op muziek gezet aan de hand van reisverhalen. RB heeft de sfeer opgesnoven, en getracht dat moment zo identiek mogelijk vast te leggen op de plaat. Ik kan niet anders dan concluderen dat hij hierin uitstekend is geslaagd. Spier Lies and Burning Eyes is een uitstekende plaat. Een ongedwongen luistersessie. Sitting on a train to Den Haag Waiting on a whistle to blow Amsterdam is fading But I’m really not ready to go.

Rein van den Berg
RB Morris
Spies, Lies and Burning Eyes