Richard Lindgren: Grace

 
 

Eén enkele indruk zegt vaak meer dan een vracht woorden. Richard Lindgrens muziek heeft voor mij weinig nodig om indruk te maken. Zijn liedjes geven veel prijs, maar ik betracht voorzichtigheid met mijn interpretatie. Omarmd door een schare aan fans is hij niet. De aard van zijn muziek is daartoe mogelijk weinig geschikt, zeker ditmaal. Hoe het staat met zijn populariteit in Zweden is moeilijk meetbaar, maar daarbuiten zal het redelijk beperkt zijn. Jammer, want hij bedient zich in zijn songs van het Engels en dat wil toch zeggen dat zijn bereik buiten de grenzen gewenst is. Mary Gauthier is fan. Ze is verzot op zijn stijl, dat bleek uit het voorwoord van zijn vorige release; de lijvige verzamelaar Memento. Eén zwaluw maakt nog geen zomer. Helaas, want wanneer je zoveel mooie platen maakt dan zou een navenante waardering toch het minste dienen te zijn. Kijk voordat je verder gaat met lezen eerst naar bijgevoegde video, en je hebt alvast een indruk van deze robuuste Zweed.

Lindgren moet oppassen dat men hem niet vergelijkt met Tom Waits. Geen slechte vergelijking, maar daarvan is er maar eentje. Hij loopt daarmee het risico dat sommige luisteraars hem daardoor gemakzuchtig terzijde schuiven als een musicus die persifleert of kopieert. De openingstrack, Reconsider Me, zou inderdaad uit de koker van Waits gekomen kunnen zijn. Lindgren lijkt zichzelf dit euvel ook te realiseren. Gelukkig maar, want hij heeft het allerminst nodig, ook al leeft hij in het hopeloze gedeelte van de stad.

Hopeless Side of Town is een van de liedjes op dit nieuwe album. Lindgren heeft zijn gevoelens van de afgelopen periode op papier gezet. Om te stellen dat hij gedeprimeerd is (ik weet het niet) gaat me te ver, maar de teneur vanGrace is op zijn zwakst gezegd bluesy. Richard Lindgren voelt zich geplaatst in de hoek waar de emotionele klappen vallen. Een positie waarin je zomaar verzeild kunt raken door eigen toedoen, maar ook de lieve heer wil nog wel eens een rake doch onrechtvaardige klap uitdelen (zoals alleen hij dat kan). Er is sprake van een gebroken relatie, of erger; de dood van een geliefde (Ik betwijfel echter dat het hier één en dezelfde persoon betreft. Ik sluit die mogelijkheid liever uit, aangezien een dusdanig verlies voldoende is om waanzinnig van te worden). Verlies en verwerking spelen terdege de hoofdrol op dit album.

De leemte die Lindgren ondervindt deelt hij met zijn luisteraars. Titels als I Came, I Went, But I don’t know where I’m going Now en She’s Already Gone spreken in dat verband voor zich. Allemaal krijgen we momenten dat het tegen zit. Sommigen staan oog in oog met een afgrond. Na een periode in het niets, pak je de draad op, en rest slechts de weg naar een opwaartse spiraal. Richard Lindgren zoekt op Grace de weg terug. In A Slow Walk of Dreams is dat proces nog lang niet omgebogen, mits überhaupt mogelijk. Hierin vraagt Lindgren bijna letterlijk om mededogen en steun. De melodie is allerminst triest. Is eerder bedoeld om verdriet te camoufleren. Vergelijkbaar met de met koper gelardeerde muziek zoals we die kennen vanuit New Orleans, of een stijl wellicht nog verder zuidelijk gelegen: Mariachi. Het laatste liedje New Year’s Eve 2009 valt niet mis te verstaan. Het gaat over zij die niet meer is.

Ach, ik kan het wel luid op roepen, maar heb liever dat muziekliefhebbers deze ronduit prachtige droeve plaat vanRichard Lindgren zelf gaan ervaren.

I miss you now in the summertime
I miss your savoury kiss
The phantom that rushes through my bloodstream
Is now leaving the abyss.

I miss the sweet wrinkles around your eyes
The lazy hours on your days off work
You in the Kitchen frying alphine chars
While I´m writing off some dirt.

I miss the sound of rain on your window
Your silver and your calf-skin gloves
Your mouth that was always gentle
The pain you said I’d rise above.

Rein van den Berg
Richard Lindgren
Grace
Label: 
Rootsy

Ook interessant

Richard Lindgren: Malmostoso Rein van den Berg 7 Nov 2016
Richard Lindgren: A Hobo’s Selection Rein van den Berg 5 Jun 2016
Richard Lindgren: Sundown On a Lemon Tree Rein van den Berg 16 Nov 2014
Richard Lindgren: Driftwood Rein van den Berg 13 Oct 2013
Richard Lindgren: Memento Rein van den Berg 22 Apr 2011
Richard Lindgren: A Man You Can Hate Rein van den Berg 16 May 2009