Richard Lindgren: Memento

 
 

Je hebt artiesten die beklimmen het podium, nemen een slokje om de stembanden te smeren en zetten zonder omhaal het eerste nummer in, om er vervolgens een twintigtal uit de losse pols achteraan te roffelen. Ongetwijfeld niet altijd even foutloos, maar op goede dagen weten zij een magische avond te creëren. Emotievolle muziek maken en voordragen is hun tweede natuur. Voor hen is musiceren hetzelfde als ademen of eten. Geen dag die voorbij gaat zonder aandacht voor hun devote muze. Richard Lindgren is een dergelijk artiest. Je mag hem (nog) niet op gelijke voet plaatsen met stijliconen Tom Waits en Townes van Zandt, maar een vergelijkbare stijl en allure is hem niet vreemd. Hij verdient echter aanzienlijk meer aandacht dan hij momenteel krijgt. Je treft op dit album onder meer zijn adoratie voor de twee genoemde grootheden aan, qua uitvoerende stijl, maar ook door het uitvoeren van een cover van elk van hen. Lindgren’s werk komt voort uit zijn leven. Niet iemand die aan zijn image werkt, maar het neemt zoals het komt. Hij laat zijn liedjes spreken.

 
Wanneer het verhaal niet uit zijn tekst naar voren komt, dan weet hij je wel te bekoren met de melodielijn. Een smaakvol artiest bovendien, en een veelzijdig verhalenverteller. Memento bestrijkt de periode 1994 tot 2010, en is een samenraapsel uit 15 jaren achterliggende oeuvre. Niet achteloos gerangschikt overigens, want het materiaal loopt op een natuurlijke manier in elkaar over. Maar liefst 46 nummers verdeeld over 3 schijfjes (meer dan 3 en een half uur). Nummers van zijn platen, live optredens en “outtakes” van diverse sessies, met een enorme keur aan musici. Het merendeels van het geschreven materiaal is door Lindgren zelf op papier gezet, enkele uitzonderingen daargelaten. Die uitzonderingen geven prijs waar Lindgren zijn inspiratie vond. Zoals gezegd, Waits en van Zandt, maar ook Hank Williams, Bob Dylan, Woody Guthrie en Leonard Cohen’s songs passeren liefdevol de revu.
 
Iedere song wordt binnen de inlays voorzien van een korte beschrijving. In een bescheiden toevoeging vertelt hij iets over de achtergrond en het wordingsproces van ieder nummer. Memento pakt het moment en grijpt terug in Lindgren’s verleden. Er zijn maar weinig cd-boxjes die zich in één ruk laten beluisteren, maar deze Memento verveelt geen moment. Sterker nog, zodra hij is uitgespeeld tik je meteen op de replay knop. Het wordingsproces van een artiest wordt blootgelegd op Memento, en wanneer je dan Mary Gauthiers voorwoord leest, waarin ze een en al respect betuigt aan deze gevoelige man uit Malmö, begrijp je nog minder waarom hij niet overal lovend wordt binnengehaald. Lindgren is zo puur als het zuiverste water, en dat hij de sneeuwtoppen betreedt is derhalve allerminst een verkeerd gevonden metafoor. Alweer een artiest die nodig eens overgehaald mag worden om alhier op te treden. Eenzame klasse.
Rein van den Berg
Richard Lindgren
Memento

Ook interessant

Richard Lindgren: Malmostoso Rein van den Berg 7 Nov 2016
Richard Lindgren: A Hobo’s Selection Rein van den Berg 5 Jun 2016
Richard Lindgren: Sundown On a Lemon Tree Rein van den Berg 16 Nov 2014
Richard Lindgren: Driftwood Rein van den Berg 13 Oct 2013
Richard Lindgren: Grace Rein van den Berg 11 Nov 2012
Richard Lindgren: A Man You Can Hate Rein van den Berg 16 May 2009