Richard Lindgren: Sundown On a Lemon Tree

 
 

Een goed verstaander heeft aan een half woord voldoende. Op basis van deze kreet mag je aannemen dat muziek het niet nodig heeft om zich te laten onderverdelen in genres. Muziek zou je eigenlijk niet moeten willen analyseren, of willen reduceren tot een enkele term als slecht of door gebruik van een superlatief willen kwalificeren als magnifiek of tijdloos. Wanneer je iets hoort, beter nog, beluistert, dan hoor je intuïtief of er iets met je gebeurt. Of je wordt geraakt of niet. Muziek zegt iets over je gemoedstoestand, net als op andere momenten wanneer je emoties in het geding komen. Artiesten hebben het talent om emoties los te weken. Soms door een eenvoudig stukje tekst, soms door een parallel te trekken met hun eigen obstakels op onze levenswandeling. De liefde als onverzadigd thema, het verlangen, is nooit ver weg. Muziek gaat over genieten. Muziek groeit, ontwikkelt, voortdurend. Niets blijft hetzelfde. Evenals de artiest, en zijn luisteraars, of de wereld om ons heen. Die eeuwige groei brengt veranderingen met zich mee. Voordelige en nadelige, zonder aanziens des persoon, net als een ziekte die om zich heen woekert. Voortdurend worden keuzes gemaakt, noodgedwongen, zelfstandig, dan wel met hulp van onze omgeving. Niet alle ingeslagen wegen zijn vrijwillig ontstaan. Verrassingen zijn er ook voortdurend. Niets is zeker. En wat kan het allemaal mooi zijn. 

Richard Lindgren is een levenskunstenaar. Zijn bestaan (levensonderhoud) balanceert op zijn talent als muzikant, en hij werkt zich ongetwijfeld uit de naad om gehoord te worden. Ik vind dat hij prachtige muziek en teksten schrijft, en die zingt, evenals liedjes van anderen die hij ten gehore brengt. Helaas wordt niet iedere talentvolle artiest opgemerkt. Of de luisteraars krijgen niet de noodzakelijke click, of Lindgren moet beter leren manoeuvreren met zijn mogelijkheden. Wie weet loopt zijn uitvoerende stijl niet synchroon met het digitale tijdperk waarin we zijn beland? Richard Lindgrens muziek hoort thuis in kroegen en kleine zaaltjes, of gezellige woonkamerconcerten. Je moet hem luisteren wanneer je tijdelijk bent afgestapt van de snelweg der dagelijkse beslommeringen en verwachtingen. Lindgren geeft ons met Sundown On a Lemon Tree een rustmoment. Ik beschouw Richard Lindgren niet als een artiest die je hernieuwd beoordeelt na iedere plaat. Deze nieuwste is niets anders dan het volgende bouwsteentje. Druppelsgewijs volgt nu bovendien erkenning. De Italianen hebben Richards stijl opgepikt, en wie weet, herkend en mogelijk in hun hart gesloten. 

Voor de slechte verstaander. Richard Lindgren komt uit Scandinavië, en hij schrijft levensliederen. Er is een knipoog naar americana/folk. Hij heeft in zijn rugzak een geweldig repertoire en bouwt met Sundown zijn carrière verder uit. Richard onderkende de warme ontvangsten die hij kreeg in Italië, en hij heeft daardoor zijn associaties met dit zuid Europees land verder uitgewerkt. Hierbij laat zich raden dat in Hobo and Marina hem de rol van eerstgenoemde op het lijf geschreven is. Daarna volgt Return to Me, wellicht origineel bekend van Dean Martin, in het door Danny Di Minno en Carmen Lombardo geschreven nummer uit de jaren vijftig. In Lindgren’s versie blijven de strijkers en het Engelengezang achterwege, maar het verlangen en de spijtbetuiging zijn er niet minder om. Tien handgekozen liedjes. vier covers, waaronder de klassiekers Danny Boy (Frederic Weatherly) en Hard Times (Stephen Foster), en zes eigen nummers.

Rein van den Berg
Richard Lindgren
Sundown On a Lemon Tree
Label: 
Rootsy.nu
Releasedatum: 
4-11-2014

Ook interessant

Richard Lindgren: Malmostoso Rein van den Berg 7 Nov 2016
Richard Lindgren: A Hobo’s Selection Rein van den Berg 5 Jun 2016
Richard Lindgren: Driftwood Rein van den Berg 13 Oct 2013
Richard Lindgren: Grace Rein van den Berg 11 Nov 2012
Richard Lindgren: Memento Rein van den Berg 22 Apr 2011
Richard Lindgren: A Man You Can Hate Rein van den Berg 16 May 2009