Richie Havens: Mixed Bag

 
 

Een plons in het verleden wat kan dat toch heerlijk zijn. Heb het dan nog niet eens zo zeer over mijn eigen verleden, want deze Mixed Bag schiet daar aan voorbij. Het album is van ’67, terwijl ik toen amper ontsnapt was van “Het karretje dat op het zandpad reed”. Niet al te lang geleden werd ik aangenaam verrast door “A Walk on the Moon”. Een semizoet romantisch verhaal over een huwelijk waarin, ondanks wederzijds respect, dromen ondergeschikt gemaakt waren aan de plichtmatigheden van het alledaagse. Een scenario van ontrouw ontvouwt zich tijdens de sexuele revolutie, en dit allemaal onder de rook van het legendarische Woodstock concert. Ingehaald door de tijd geeft de vrouw zich over aan gevoelens van passie en avontuur. Geheel binnen het vrije denken van de hippies. Richie Havens trad op tijdens dit spraakmakende festival, en staat momenteel nog steeds bekend als vertegenwoordiger van die periode in de muziek. De soundtrack van de film is onontbeerlijk bij het creëren van het bijbehorende sentiment. Een aantal bekende nummers openen het geheugen naar het verleden, terwijl het voor mij onbekende nummer Follow, uitgevoerd door Havens, een bescheiden sensatie oproept. De eenvoud maakt dat Follow nog steeds als relevant en eigentijds beschouwd kan worden. Geen muziek die verdronken is in de tijd. De warmte in Havens stem is hierbij overigens – wat mij betreft – een superieure factor.

 
Let the river rock you like a cradle
Climb to the treetops, child, if you’re able
Let your hands tie a knot across the table.
Come and touch the things you cannot feel.
And close your fingertips and fly where I can’t hold you
Let the sun-rain fall and let the dewy clouds enfold you
And maybe you can sing to me the words I just told you,
If all the things you feel ain’t what they seem.
And don’t mind me 'cos I ain't nothin' but a dream.
 
Onwillekeurig had ik Richie’s muziek teveel met “Hippie muziek” vereenzelvigd. Kende slechts matig waarvoor hij stond naar nu blijkt. Beelden van een in een trance verkerende artiest stonden mij het meest voor de geest, naast het duet welke hij deed met Cliff Eberhardt op diens gelijknamige The Long Road. Mixed Bag illustreert andermaal de veelzijdigheid van deze Amerikaanse folk artiest, en laat horen dat hij tot veel meer instaat is dan het coveren van Dylan en Beatle songs. Zo bevat deze bonte verzameling ook een paar eigen geschreven nummers naast de overige cover songs. Mixed Bag is veelzijdige folk doorspekt met jazzy elementen uit die periode die me zo aanspreken. Eigentijds voor 1967, maar nog steeds vertrouwd anno 2011. Leuk dat het verleden zoveel fijnzinnigs biedt voor het heden. Richie Havens heeft de tijd overleefd. Van Jerry Merrick – componist van Follow – hebben we helaas weinig mogen vernemen.
Rein van den Berg
Richie Havens
Mixed Bag