Rita Hosking: Little Boat

 
 

Wanneer je op de oceaan bent blijkt pas hoe nietig het schip is waarop je zit. Vanuit het perspectief van een metafoor zitten we allemaal op een bootje dat vaart op de golven van de mogelijkheden die ons gegund zijn. Naast oprechte keuzes en zorgvuldig geplande acties, is daarbuiten een willekeur en onverschilligheid, die mogelijk zorgt voor een streep door de rekening. Stevig vasthouden dus, wanneer de wind opsteekt. Met ingrediënten als deze heeft Rita Hoskingvoldoende voeding om ons voorstellingsvermogen aan te wakkeren. Zwaar op de hand is ze niet, maar schotelt de luisteraar wel een variatie aan optekeningen uit haar persoonlijke leven voor. Parting Glass opent deze 7-songs plaat met een nummer die stil staat bij het leven. We kennen allemaal die momenten waarop je je kwetsbaarheid beseft, en terugdenkt aan zij die waren – en die we missen, maar tegelijkertijd is daar de gedachte van de tijd die ons zelf nog rest, mogelijk. Een vergelijkbare song, weliswaar gegoten in een surrealistisch scenario, wordt geschetst in Where Time is Reigning.

Blow Northwest Wind doet mij enigszins denken aan Balsam Fir, titelsong van Cam Penner’s gelijknamige EP. Het album Little Boat neemt ons mee op een reisje. Niet door een fantasie wereld, maar eentje die herkenbaar is. In Rita’s bootje hebben plaatsgenomen echtgenoot Sean Feder op dobro, banjo en percussie, maar ook dochter Kora Feder die een clawhammer banjo bespeelt. Verder spelen mee op deze robuuste EP Kaithy en Rick Brotherton. Rick (bekend als gitarist van Robert Earl Keen) is behalve multi-instrumentalist en mede-vocalist tevens de producer. Klankkleur van het album is onmiskenbaar Texaans te noemen, en daarmee refereer ik niet enkel aan de nasale, doch zuivere, zang van Rita Hosking. Little Boat biedt zekerheid door een aantal sterke songs, en is niets anders dan een solide voortzetting van haar oeuvre.

Rein van den Berg
Rita Hosking
Little Boat