Rob Ellis: Photographs

 
 

Er verschijnt enorm veel muziek. Zelfs binnen de genres waar mijn voorkeur naar uitgaat. Bekend werk, maar ook vanuit het ogenschijnlijke “niets” komen met regelmaat albums. Zowel sterk materiaal als zwakke broeders. Wanneer de intentie van de muzikant oprecht is kan alleen persoonlijke smaak een rol van betekenis spelen. Rest om zijn naam onder de aandacht te brengen. Bij deze. Ik had voorheen niet van Robert Ellis gehoord, en wist derhalve absoluut niet wat te verwachten. Photograpsis muzikale kiekjes bekijken. Wonderschone bovendien. Zijn stijl hangt tussen folk en country, en krijgt bovendien een vette jaren zeventig sound mee. Aangezien ik een enorme liefhebber ben van muziek uit die periode – ook al ligt momenteel mijn focus meer op de soulmuziek van die tijd – gaat dit album er in als zoete koek. Bij Robert Ellis proef ik een muzikale verwantschap met David Ackles, zonder diens bombast. Een onconventionele aanpak, zoekend naar vrijpostige combinaties, daarbij gebruikmakend van pedal steel en banjo. Dit is een album dat zichzelf niet al te serieus neemt. Niet wisselvallig, maar smaakvol en gevarieerd. What’s In It for Me? vraagt Ellis zich terecht af. Tussen het spelplezier door proef je een oprechtte diepgang in de teksten. De nuchtere realiteit van Friends Like Those spreekt voor zichzelf, hetgeen eigenlijk voor het gehele album gezegd kan worden. Ellis biedt met Photographs geen obstakels voor zijn luisteraars, slechts intens luisterplezier, waardoor dit album de verrassing van het moment is. Wie weet, misschien wel van deze zomer.

Rein van den Berg
Rob Ellis
Photographs