Robert Forster: Inferno

 
 

In 2006 viel helaas het doek voor de Australische band The Go-Betweens, na het overlijden van mede-oprichter Grant McLennan. Robert Forster en McLennan schreven de liedjes voor deze populaire band, die beïnvloed werd door the Velvet Underground, Bob Dylan, Creedence Clearwater Revival, maar ook door Australische punk. Na het uit elkaar vallen van de band besloot Robert Forster met succes zijn solocarrière nieuw leven in te blazen. Op het fraaie The Evangelist brengt hij zijn gevoelens onder woorden over het verlies van Grant McLennan. Vervolgens moesten de fans zeven jaar wachten op Songs to Play.  Hierop grijpt Robert terug naar de stijl van de vroege The Go-Betweens en de kleine liedjes van Jonathan Richman’s Modern Lovers. Daarnaast is ook onmiskenbaar de invloed van The Velvet Underground te horen. Ik omschreef het album toen kernachtig als tintelfris en vrolijk. Voor Inferno besloot Forster, net als voor zijn debuut Danger in the Past uit 1990, Berlijn als werkterrein te kiezen. Als geluidsman en producer koos hij voor, net als toen, Victor van Vugt (Beth Orton, P J Harvey). Net als op de voorganger zijn multi-instrumentalist Scott Bromley en zijn eigen vrouw Karin Bäumler (viool, zang) van de partij. Verder kon hij rekenen op de hulp van Earl Havin (Tindersticks, Mary J Blige) en Michael Muhlhaus (Blumfeld, Kante). Het album werd vorig jaar tijdens de bloedhete zomer in Berlijn opgenomen. De negen liedjes klinken meteen vertrouwd in de oren, vanwege de gebruikelijke muzikale invloeden. Negen liedjes die voldeden aan de hoge eisen die Forster zelf aan zijn liedjes stelt. Het vertrouwd klinkende en hoogstaande Inferno zal volgens mij geen enkele fan teleur gaan stellen.     

Review
Theo Volk
Robert Forster
Inferno
Label: 
Tapete Records
Releasedatum: 
1-3-2019