Robt Sarazin Blake: Recitative

 
 

Het grote enthousiasme van Gerard Muijs over het album Robt Sarazin Blake van de gelijknamige singer-songwriter een paar jaar geleden was toen genoeg aanleiding voor mij om ook te gaan luisteren. Een album, dat indruk maakte door fraaie liedjes als Dingle to Tralee, een reis die ikzelf overigens ook enkele keren maakte. Zo’n twintig jaar is Robert al actief in de muziek en sindsdien treedt hij ook veel op, zo’n tweehonderd keer per jaar. Het is een manier van leven voor hem geworden. In het begin werd zijn muziek beïnvloed door de folk-punk uit die tijd, denk aan mensen als Billy Bragg en Ani DiFranco. Dat vele optreden heeft van hem een zeer ervaren performer gemaakt. De titel van zijn nieuwe album, Recitative, had niet beter gekozen kunnen worden. Recitatief betekent eigenlijk, simpel gezegd, het zingend spreken. Robert beheerst het tot in de perfectie. Daardoor weet hij op de juiste moment de songs de juiste accenten te geven. Daarnaast wordt hij door buitengewoon goede muzikanten omringd, die de accenten nog verder kunnen uitvergroten. Met name basspeler Doug Weiss is een lust voor het oor. Hij zorgt er regelmatig voor dat de muziek wat richting jazz schuift. Maar ook de trompet schittert regelmatig, zoals in Another New Year. En wat te denken van de heerlijk scheurende sax in opener The Other End of Fck It, dat je direct op het puntje van je stoel laat zitten. Robert had deze keer duidelijk veel inspiratie, want het is een dubbelalbum geworden, totale speellengte bijna anderhalf uur. Naast inspiratie bij schrijvers als Henry Miller en John Steinbeck vindt hij die bij muzikanten als Bob Dylan, John Prine, Shel Siverstein, Christy Moore en Lou Reed. Laatstgenoemde wordt geëerd in Couples, waarvoor Robert het wereldberoemde koortje van Walk on the Wild Side gebruikte. Absolute prijsnummer is Work, waarbij alle registers worden opengetrokken. Zijn begeleiders zijn hier fenomenaal. Het is met zijn ruim acht minuten een van de langste nummers. Alleen slotnummer Really Hard duurt nog langer. Niet veel minder dan Work is overigens het heerlijke, swingende Single Women. Robert trad al geregeld op in Europa, vooral in Ierland, helaas nog niet in Nederland. Recitative is zonder enige twijfel Roberts beste album tot nu toe. Hopelijk krijgt hij nu de aandacht in Nederland, die hij allang verdiende.

Review
Theo Volk
Robt Sarazin Blake
Recitative
Label: 
Indep.
Releasedatum: 
7-4-2017