Sandy Denny: I've Always Kept a Unicorn

 
 

Ik moet eerlijk bekennen dat ik een aantal weken geleden sceptisch reageerde op het zoveelste postume Sandy Denny-album. Sinds het ontijdige verscheiden van deze Britse folkzangeres zijn er meer albums van haar verschenen dan tijdens haar leven. Ik ben in het verleden slechts met mate voor deze stortvloed van schijven gevallen. Wel ben ik een aantal jaren geleden bezweken voor de prachtig uitgegeven Live At The BBC-collectie bestaande uit drie albums vol bijzondere opnames en vergezeld van een dvd. Eerlijk gezegd liet de geluidskwaliteit her en der te wensen over, maar vergoedde de schitterend verpakking veel.

De stem van Sandy Denny pakte mij ergens halverwege de jaren zeventig bij de lurven om de rest van mijn volwassen leven niet meer los te laten. Sandy Denny voert met haar pure en krachtige stem nog steeds de boventoon in het imaginaire klasje van zangeressen die er werkelijk toe doen en waarin tevens onder anderen dames als June Tabor, Linda Thompson, Natalie Merchant en Susan McKeown een vaste stoel bezetten. Sandy Denny was vaak onzeker over haar werk en omringde zich om deze reden het liefst met anderen, waarbij zij wat mij betreft de regie over haar werk te veel uit handen gaf. Zoals velen voor mij al vaststelden: het werk van Sandy Denny wordt veelal overschaduwd door heren die het weliswaar goed met haar voor hadden, maar zich tevens niet konden beheersen om een te groot stempel op haar werk te drukken. Uiteindelijk maakte ze in haar eentje toch veruit de meeste indruk.

Voor iedereen die deze visie aanhangt is het zojuist verschenen I’ve Always Kept A Unicorn een regelrechte uitkomst. Het zonder toeters en bellen vormgegeven dubbelalbum gaat vergezeld van een informatief boekje, dat door de geboden muziekcollectie leidt. De geluidskwaliteit varieert van demo- tot studiokwaliteit en laat nergens te wensen over. Er zijn stukken geselecteerd uit haar tijd met The Strawbs, Fairport Convention, The Bunch en uiteraard Sandy Denny solo. Tot de mooiste stukken behoren zonder meer een bloedmooie versie van Who Knows Where The Times Goes?, Milk And Honey (Jackson C. Frank) en het intens gezongen She Moves Through The Fair. Daarnaast zijn er fraaie demoversies van The Pond And The Stream en Winterwinds te horen. Tevens klinkt er een samen met Linda Thompson gezongen versie van When Will I Be Loved. Dit duet weet het enigszins dreinerige karakter van deze Everly Brothers song amper te verhullen.

Zoals altijd worden er favoriete stukken gemist. Zo had ik graag een versie van It’ll Take A Long Time gehoord. Op de tweede schijf zijn klassiekers als The Lady, Bushes & Briars en een geweldige versie van No End te beluisteren. Met het kort voor haar dood ingezongen Moments sluit deze collectie passend af. Sandy Denny zou nog slechts een jaar leven. Veruit de meeste stukken verschenen al op eerdere verzamelalbums of waren als bonustracks op heruitgaven aan te treffen. Samengebald tot I’ve Always Kept A Unicorn levert het een klein monument op voor deze legendarische Britse folkzangeres. De kluizen met restmateriaal kunnen wat mij betreft nu definitief dicht.

Review
Hans Jansen
Sandy Denny
I've Always Kept a Unicorn
The Acoustic Sandy Denny
Label: 
UMC
Releasedatum: 
22-4-2016