Scott Cook: This One’s on the House

 
 

Melancholiek, gaat ongetwijfeld gepaard met een stuk zelfmedelijden. Ik schrijf deze recensies voor mijn plezier, maar op een regenachtige vieze dag als vandaag raakt de muziek mij onbedoeld extra intens. Ben al een tijd zonder baan, afzeggingen genoeg, achterlijke excuses eveneens. Om mezelf te plezieren heb ik een rode wijn toegevoegd als vrolijke noot, en heb een mooie samenraapsel aan cd’s op tafel gegooid. De eerste die nodig extra onder de aandacht gebracht moet worden is de uitzinnig mooi uitgebalanceerde “This One’s On the House” van Scott Cook. Ik heb deze CD aanbevolen gekregen van de sympathieke Corin Raymond, en verdorie wanneer tranen en wijn samenvloeien dan overvalt je een intense gelukzaligheid. Het komt allemaal uiteindelijk wel goed, zeg ik voortdurend tegen mezelf, en eigenlijk ben ik daar ook best van overtuigd. Over Scott Cook maak ik mijzelf al heel wat minder zorgen, vandaag is hij een vriend voor mij. Ik heb zijn CD al diverse malen beluisterd, en iedere keer besef ik weer hoe zalvend Scott’s teksten zijn. Ja, melancholisch, maar geen uitgekauwde clichés’s. Dirt on your Heart verhaalt over een pijn in je hart, maar met de geruststellende woorden dat het vanzelf slijt. Uiteraard betrek je de muziek op jezelf, wellicht dat ik zo geraakt word. Het samenspel op deze CD tussen de diverse snaarinstrumenten is overweldigend. Diverse akoestische gitaren, een staande bas, pedal steel, banjo, accordeon, ukelele, harmonica. Behalve de eigen composities bevat deze uitstekende CD twee covers. Day After Tomorrow, origineel van Tom Waits en zijn vrouw, en de schitterende traditionele song Shady Grove. In dit laatste nummer is behalve de muziek, vooral de begeleidende vocale kracht van Dana Wylie die mij ongemeen weet te bekoren. Wyckkam Porteous scoorde bij mij een 2tal jaren geleden met zijn voortreffelijke 3 AM, en deze plaat van Scott kent daarmee overeenkomsten. Hoezo? Vanwege zijn directheid, eenvoud en emotie. The Hobo Song, lees ik ergens tussen haakjes, is de subtitel van dit album, dus niet zo verwonderlijk dat deze plaat mij aanspreekt! Leuke bijkomstigheid is de aanwezigheid van een persoonlijke muzikale held: Bill Bourne. 

Rein van den Berg
Scott Cook
This One’s on the House