Seth Walker: Sky Still Blue

 
 

Sky Still Blue is het vierde album van de Texaan Seth Walker. Je bent op voorhand geneigd te zeggen dat zijn muziek bestemd is voor fijnproevers, want het zijn de subtiliteiten en nuances die zijn cd's zo bijzonder maken. Het geluid van zijn gitaar is weliswaar rauw te noemen en zijn stem kenmerkt zich door zijn soulvolle karakter, maar hij kleurt nergens buiten de lijntjes. Nooit laat hij een gitaarsolo ontaarden in felle erupties of gaat hij vocaal tot op het bot. Toch, en misschien wel daardoor, kruipt het plaatje ontegenzeggelijk onder de huid. De plaat getuigt van een heerlijke loomheid waaraan je je als luisteraar met een gerust hart kunt overgeven.

Walker laat zich op Sky Still Blue veelal begeleiden door een combo bestaande uit Steve Mackey (bas), Derek Philips (drums), Jano Rix (toesten), Chris Wood (contrabas) en Oliver Wood (gitaar). De heren Wood en Rix vormen normaal gesproken de formatie The Wood Brothers en kwijten zich hier uitstekend van hun ondersteunende taak waarbij Oliver Wood tevens heeft getekend voor de fijn klinkende productie. De cd opent met Easy come, easy go, waarop meteen de rauwe gitaarklanken zijn te horen. Walkers gitaarstijl is gevormd in de blues, maar er zijn zeker ook jazz-elementen in zijn spel terug te vinden. Nu laveert hij sowieso zeer bekwaam tussen allerlei muziekstijlen, die hij ook moeiteloos weet te integreren in zijn liedjes. Dat laat hij onder meer horen in Grab ahold, een prachtig ingetogen nummer waarbij het accent voornamelijk op de vocalen ligt. Niet alleen op die van hemzelf, maar vooral ook die hemelse stemmen van The McCrary Sisters, die aan het liedje een onbetwistbare gospel invloed meegegeven. Zoals eerder vermeld is ook hier ingetogenheid troef, maar het is juist die onderhuidse spanning die een ongelooflijke aantrekkingskracht heeft. Daarbij worden heerlijke instrumentale accenten gelegd. Zo kent het funky All That I'm Asking prima trompetspel van Emphrain Owens (let trouwens tijdens de trompetsolo ook even op de gitaarbegeleiding), wordt bijvoorbeeld de ballad High Wire gedragen door een zeer fijn klinkende Hammond en wordt het nummer voorzien van een fraaie en, uiteraard ook hier weer, ingetogen akoestische gitaarsolo. Jesus (Make My Bed) is een prachtig staaltje van het vernuft dat Seth Walker in zijn composities weet te leggen. Dit zeer traditioneel aandoende nummer brengt Walker als een heuse worksong. De begeleiding is zeer summier: enkel bas, Walker's kenmerkende gitaarspel en drums. De percussie-accenten zijn zoals we die kennen bij worksongs. Het is die typische summiere regelmaat in ritme die de zware arbeid van weleer enigszins deed verlichten. De rauwheid van Walkers gitaar en zijn soulvolle vocalen roepen de perfecte sfeer op. Gewoon prachtig. Dit prima album sluit af met het zeer fraaie "Way Too Far," waarop Brigitte DeMeyer de tweede stem verzorgt.

p>Het album kent een elftal aan liedjes en een zwakke broeder staat er gewoon niet op. Sky Still Blue is geen plaat die je zal overdonderen of van je stoel zal afblazen. In al zijn ogenschijnlijke eenvoud laat de cd bij iedere luisterbeurt meer van zijn schoonheid zien, totdat je merkt dat het een sterke verslavende werking heeft. Het is een verslaving waaraan ik me in ieder geval graag overgeef.

Ed Muitjens
Seth Walker
Sky Still Blue
Label: 
Royal Potato
Releasedatum: 
10-6-2014