Sido Martens: Drang

 
 

Als je naar muziek luistert dan krijgt deze, wanneer het goed is, een beeldende eigenschap. Niet iedere artiest beschikt over dezelfde mate aan talent om zijn muziek tot leven te wekken. Wanneer de muziek zich visualiseert dan zegt dit – wat mij betreft – iets over de kwaliteit. Iemand als Marc Ribot raakt me met zijn gitaarspel, Tim Buckley met zijn allesoverheersende bezieling, en Sido Martens kluistert met zijn kleurrijke teksten. Eerlijkheidshalve beken ik hierbij dat ik de carrière van Martens vanaf Drang – zijn nieuwste – weer oppik. Ik kende hem slechts vanuit zijn Fungus periode, daarna viel hij buiten mijn scope. Zijn reputatie als tekstdichter deed voor mij hernieuwd van zich spreken door zijn vorige album, Zilverziel. Her en der trof ik positief geschreven recensies aan, waardoor mijn belangstelling voor deze Fries hernieuwd gewekt werd. Drang omdat Martens’ inspiratie een noodzakelijke weg zoekt. Resulterend in zijn elfde solo album sinds 1996, het jaar dat de start van zijn tweede muziekjeugd markeert. Het mooie van Sido Martens is, dat zijn teksten nergens over de kop gaan. Geen overdadige mooischrijverij, maar grijpbare teksten. Niet de drang om te beleren. Veel van zijn werk wordt vanuit de ik-persoon geschreven; zoekend, beschouwend, verwonderend. Geheel Nederlandstalig. Spelend met woorden binnen een vastomlijnd verhaal, zowel metaforisch als klare taal, zoals in Uitlopen; Het raam staat open en de nacht nodigt me uit. Krekels zingen, warme lucht streelt zacht mijn huid. De straat voelt koel, mijn blote voeten doen geen pijn. Ik loop de stad uit, wil er voor de ochtend zijn”. Nu ik het accent op zijn teksten leg, wek ik de schijn dat Drang muzikaal onderdoet. Daarmee zou ik Martens enorm te kort doen. Drang is volkomen in balans. De man blijft zeer dicht bij zichzelf waardoor eenheid ontstaat tussen woord en muziek. 13 nagelnieuwe liedjes met daarbij een eigentijdse variant op zijn bewerking van de traditionele Kaap’ren Varen waarmee Fungus in een verre jeugd een bescheiden hit scoorde. Sindsdien is veel veranderd. Sido’s muziek is onmiskenbaar volwassen geworden. Een éminence grise van eigen bodem die excelleert met eigentijdse folkmuziek. Eentje van het soort dat we mogen koesteren, want ze zijn schaars. Evenals de schoonheid van zijn werk. Dit proeft naar meer!

Rein van den Berg
Sido Martens
Drang