Sivert Høyem: Lioness

 
 

Toen de Noorse band Madrugada in 1999 debuteerde met het vlammende Industrial Science bleef mijn oor vooral hangen aan het gitaarwerk van de veel te vroeg gestorven Robert Buras en de fluwelen bariton van Sivert Høyem, die vooral in de rustigere nummers uitstekend uit de verf kwam. De band maakte vijf studio- en een live-album, maar slaagde er ten langen leste niet in om zich na het vroegtijdige overlijden van Buras opnieuw uit te vinden. Waarna iedereen, zoals dat doorgaans gaat in dergelijke gevallen, zijn eigen weg ging. ‘Time waits for no one’, zong Mick Jagger ooit en weinig is minder waar want intussen zijn we zeventien jaar verwijderd van dat debuut. Maar die stem, die na jaren van intens toeren prima intact is gebleven, blijkt nog steeds in staat om me te fascineren, te ontroeren en bij tijden vol in het hart te treffen. Høyem zorgt daar deze keer voor met Lioness, zijn zesde soloworp onderhand en naar mijn idee zijn beste en meest uitgebalanceerde album tot nu toe.

Lioness begint met het breed georkestreerde en van een dramatische ondertoon voorziene Sleepwalking Man dat vooral in het begin herinneringen oproept aan de Walker Brothers ten tijde van No Regrets. De twee nummers die hierop volgen, Fool to your Crown en de titeltrack, staan tot over hun knieën in realiteit van de betere popmuziek en daar voelen ze zich zo te horen opperbest in thuis. Met It Belongs to Me komt dan het eerste voorzichtige knipoogje naar Høyems muzikale verleden met Madrugada. De song sluit zowat naadloos aan op het studioalbum dat de band maakte na het overlijden van Robert Buras, een constatering die ook opgaat voor de ballade My Thieving Heart, een beeldschoon duet met de Noorse jazz-zangeres Marie Munroe. V-O-I-D verlegt de aandacht weer even naar stevige pop waarna The Boss Bossa Nova (heerlijke drive!) en Oh, Spider! laten horen dat Hoyem nog lang niet klaar is met zijnpersoonlijke historie. Het album sluit af met het weidse, dromerige en aan Twin Peaks en Angelo Badalamenti refererende Silence, een typische Hoyem-song en een passende afsluiter van een plaat die mijn aandacht van begin tot einde weet vast te houden.

Review
Martin Overheul
Sivert Høyem
Lioness
Label: 
Phonofile / Hektor Grammofon As
Releasedatum: 
29-1-2016