Susan Cattaneo: The Heart & the Hammer

 
 

Weinig mensen in Europa zullen bekend zijn met deze zangeres en componiste. Echt eruit springen deed ze tot nu niet. Was haar vorige plaat, Haunted Heart, haar vierde en meest persoonlijke tot dan, niet gesneuveld tussen de overige releases, dan zou je nu ongetwijfeld reikhalzend hebben uitgekeken naar The Heart & the Hammer. Tot 2009 schreef ze primair met andere Nashville-artiesten in gedachten. Op maat geschreven zogezegd! Pas daarna kwam een zelf uitvoerende carrière meer op de voorgrond. Die eerste drie albums staan vol met liedjes die ze aanvankelijk voor andere artiesten schreef. Dit nieuwe album, een 2CD, bevat overwegend eigen geschreven materiaal, maar evengoed tref je een geweldige vertolking van Everybody Cryin’ Mercy aan. Een eerbetoon aan de vorig jaar overleden Mose Allison. Back Door Slam ken je mogelijk nog in de uitvoering van Robert Cray. Dat nummer wordt hier extra versterkt door bluesgitarist Davy Knowles van de band met de gelijknamige titel: Back Door Slam. Kortom er komt een veelvoud aan stijlen bijeen. Ietsepietsie jazz, scheutje blues, pure singer-songwriter en americana (om de eufemistische benaming voor coutry te hanteren) Er zijn een aantal songs waar Susan Cattaneo met gevestigde vakgenoten aan gesleuteld heeft. De meesten spelen en zingen mee. Dry is een voorbeeldig en knap geschreven nummer van haar zelf. Zij zingt in duet met de voor mij onbekende Dennis Brennan. Echter de song doet niet onder voor lieden met meer klinkende namen. De samen- en medewerking van bevriende artiesten staat centraal op dit album.

Het onderscheid tussen beide schijfjes is eenvoudig. The Hammer is elektrisch, terwijl in The Heart Susan Cattaneo zich laat belichten van de akoestische zijde. Zoals iedereen wel eens de balen heeft van zijn werk, heeft Susan ook serieus overwogen om het bijltje erbij neer te gooien. Dit album getuigt in de eerste plaats van een vrouw die haar plezier in muziek maken teruggevonden heeft. Er valt dan ook veel te genieten. Er zijn zowel ingetogen nummers (Carried, Bitter Moon en Fade to Blue) als muziek waarin men lekker los gaat, een andere kant van Susan Cattaneo. De keur aan musici die zijn op komen draven voor Susan is uitermate indrukwekkend, en aangezien de opsomming dusdanig is laat ik hem hier afwezig. Voor elk wat wils op deze uiterst gevaieerde dubbel-cd. Enige mismatch op dit album is voor mij Space Oddity met Amy Fairchild en Todd Thibaud. Waarom het nummer op dit album beland is, is mij een raadsel, daarvoor is de uitvoering te weinig origineel of doorleefd. Wat niet van de overige nummers gezegd kan worden, want Heart & Hammer is een geslaagd project van deze dame.

Review
Rein van den Berg
Susan Cattaneo
The Heart & the Hammer
Label: 
Jesrsey Girl Music
Releasedatum: 
25-8-2017