Tim Buckley: Look at the Fool

 
 

Vanwege mijn levendige fantasie heb ik mij wel eens afgevraagd hoe Tim Buckley zich ontwikkeld zou hebben, en naar welke kant zijn muziek zich geëvolueerde had ware hij indertijd niet gestorven. Of zou hij zich tijdig terug hebben getrokken uit de hectiek, en was hij in stilte gaan leven, net als Bill Withers. Ach, het heeft niet zo mogen zijn. Zijn gedrevenheid voerde te allen tijde de boventoon. Zijn persoonlijkheid die hem tot ongekende hoogte had gestuwd zat hem uiteindelijk ook in de weg. Zijn impulsiviteit, zijn bravoure – hij was pas 28 - werd hem noodlottig. Ongeremde emotionaliteit kan vervelend zijn wanneer je grenzeloos bent. Look at the Fool was mijn eerste kennismaking met Tim Buckley’s muziek. Daarna volgde Greetings from L.A. of Happy Sad, en weer iets later wist ik – bij een platenzaak in Utrecht - mijn hand te leggen op een 2de hands Amerikaanse persing van Lorca. Lorca is de absolute downer-plaat (en dat was niet omdat hij enigszins kraakte), terwijl Look at the Fool juist het leven vierde en bezong. LP’s van Tim Buckley lagen halverwege de jaren zeventig niet voor het oprapen, daar moest je voor op zoek gaan. Tim Buckley’s muziek ging over absolute vrijheid. Artistieke vrijheid ook, geen plaat van hem leek hetzelfde. Zijn innerlijke drang tot creëren kende geen grenzen, althans zo leek het. Hij was zijn tijd jaren vooruit, maar werd tegelijkertijd op conventionele gronden beoordeeld. Zijn muziek werd matig begrepen.

De Nederlandse pers was aanmerkelijk gunstiger gestemd. De recensie van Bert van de Kamp (Oor) was ten aanzien van Look at the Fool zeer lovend. De recensent raakte binnen zijn LP beschrijving bijna euforisch. De poëet in Buckley trad amper meer op de voorgrond, hij beperkte zich in zijn teksten primair tot de fysieke liefde. Bij mij, de jonge tiener, moet deze plaat een zenuw geraakt hebben, want ik raakte volledig idolaat van deze virtuoze artiest. And the best was – voor mij op dat moment - yet to come. Het middelste segment (Lorca, Starsailor en Blue Afternoon) binnen Buckley’s oeuvre is zo overweldigend. De definitie voor het begrip kwaliteit werd hiermee voor mij bepaald, gefixeerd voor eens en voor altijd. Op de muzikale piramide ligt deze artiest, samen met Laura Nyro, op het hoogste niveau. En ja inderdaad, het stoort mij wanneer een site als AllMusic.com enigszins geringschattend schrijft ten aanzien van Buckley’s laatste plaat. Ik kan me voorstellen dat het album niet als zijn beste plaat gekwalificeerd wordt (hetgeen overigens meer zegt van de overige albums), maar ondanks dat bulkt de plaat van een aantal geweldige swingende nummers. De plaat bruist! Alleen het laatste nummer, Wanda Lu, heeft weinig om het lijf. Er is ook wel eens gesuggereerd dat Look at the Fool een knieval beoogde te zijn voor de pers vanwege de gewenste erkenning en wens naar succes.
De titelsong, Down in the Street, Tijuana Moon, Helpless en noem ze allemaal maar op zitten na al die jaren onder mijn huid gebrand. Na het verschijnen van Look at the Fool, en Buckley’s dood bleef het jaren stil rondom deze muzieklegende. Uiteindelijk verscheen in 1990 de CD Dream Letter, met daarop opnames gemaakt te London op 10 juli 1968. Wij, de fans, werden getrakteerd op een werkelijk puntgave live registratie gemaakt door een band met een van zelfvertrouwen blakende Buckley. Danny Thompson speelde bas, David Friedman vibraphone en zoals nagenoeg altijd Lee Underwood op gitaar. Sindsdien volgden diverse gerestaureerde live opnames. De erkenning heeft zich sindsdien stilzwijgend voltrokken, alleen de misvatting rondom Look at the Fool alsof het een slecht album zou zijn verdient gecorrigeerd te worden.
 
I know you're kind You've been through the mill Now you're standing in line Too proud to beg and too tired to cry
About the one that got away Your first love Oh, he taught you how to pay And now you're all alone
Replay
Rein van den Berg
Tim Buckley
Look at the Fool

Ook interessant

Tim Buckley: Greetings from West Hollywood Rein van den Berg 29 Oct 2017
Tim Buckley: Greetings from L.A. Rein van den Berg 30 Dec 2010
Tim Buckley: Happy Sad Rein van den Berg 1 Nov 2010
Tim Buckley: Live at the Folklore Center Rein van den Berg 30 Aug 2009