Tina Dico: Whispers

 
 
Onder de rook van het schilderachtige Reykjavik staat het huis waar de Deense nimf Tina Dico, geboren Tina Dickow Danielsen, sinds een paar jaar leven en liefde deelt met de IJslandse muzikant Helgi Jónsson. In datzelfde huis boetseert ze onverdroten voort aan haar hoogst persoonlijke muzikale universum, waarvoor ze het fundament legde met Fuel dat in 2001 verscheen op haar eigen platenlabel Finest Gramophone. Dertien jaar en negen albums verder is Dico (die ook muziek uitbracht als Tina Dickow) in haar geboorteland een gevestigde en gewaardeerde naam, terwijl ze buiten de landsgrenzen (Europa, VS) eveneens erkenning kreeg. Met haar nieuwe album Whispers voegt Dico een tiende bouwsteen toe aan haar toch al rijke repertoire. Naar gewoonte put ze uit folk, pop en indierock, maar op dit album grijpt ze meer dan eens terug naar het geluid van haar oudere werk (Fuel, Notes [2003], In The Red [2005]), dat kleiner werd gehouden dan wat er de laatste jaren van haar verscheen, met het breed opgezette Live with the Danish National Chamber Orchestra als smakelijke apotheose.
Op Whispers kiezen Dico en Jónsson overwegend voor een beperkt instrumentarium en ligt de nadruk volledig op de stem van Dico, die de onschuld van een jong meisje combineert met de uitdagende sensualiteit van een volwassen vrouw. Het tempo van de songs ligt meestal laag, maar op die momenten is deze Deense leeuwerik op haar best. De plaat opent met het duistere The Woman Downstairs, een van de mooiste nummers uit het repertoire van Dico, dat me telkens weer doet denken aan het al even adembenemende Calling All Angels van Jane Sibbery en KD Lang. In het repetitieve As Far As Love Goes krijgt die stem ondersteuning van een elektrische bas en een spaarzaam gebruikte drum. Het fraaie achtergrondkoortje had zelfs niet gehoeven, omdat de song zo al genoeg ruggengraat heeft. Hoewel Dico het tempo af en toe héél lichtjes opschroeft (Whispers, You Don’t Step Into Love), hoor ik haar het liefst in hunkerende ballades en die biedt dit met zorg samengestelde album legio. Zo zouden sfeervolle liefdesliedjes als Someone You Love, Drifting en I Want You, alle drie opgetrokken uit niet te stillen verlangen en een alles verzengde hunkering, niet misstaan op een album van Mary Chapin Carpenter. Tot het zover is, staan ze gewoon op deze nieuwe van Tina Dico. En dat is een album om het hart aan te verwarmen tijdens de komende herfstige avonden.
Martin Overheul
Tina Dico
Whispers