Various Artists: Bobo Yeye: Belle Epoque In Upper Volta

 
 

Sla de krant er maar op open. Het is beschamend te constateren dat verdraagzaamheid steeds verder in het geding dreigt te geraken. Wellicht heeft dit te maken met onze historische opvoeding, of wellicht eerder met gebrek daaraan. (Want wanneer leren we van onze fouten?) Ik heb het over macro-economische processen door de jaren heen (eeuw in, eeuw uit) en het daarbij aanwezige uitoefenen van egoïsme, macht en hebzucht in plaats van het vinden van een gecoördineerde consensus en het uitspreken van onderlinge waardering. Bovendien, het lijkt alsof we nog steeds denken dat de wereld wit is, en wit denkt, echter daarmee zouden we weleens bedrogen uitkomen. Wanneer het water aan de lippen staat, dan roert het monster zich en komen zieke individuen naar boven drijven. Hoe buig je een vicieuze cirkel? Naarmate ik ouder word lijken de oplossingen steeds meer abstract. Utopische proporties. Gelukkig lees ik ook over het teruggeven van gestolen kunst, en cultureel erfgoed. De geschiedenis laat zich niet herschrijven, maar positieve wendingen zullen alleen lukken met wederzijds respect. Ik geloof in de eerlijkheid van het individu, maar zodra groepen ontstaan, keert het tij. Zeker wanneer individuen met een buitenproportioneel ego groepen naar hun hand weten te zetten.

 

Afrikaanse muziek van de jaren Zeventig is volstrekt langs mij gegaan. Ik stond daar toen, op zijn zachts gezegd, niet voor open. Ik en mijn onbekommerde leventje werden meegesleurd in onwetendheid. Mijn wereld werd begrensd door eigentijdse bronnen, en op muzikaal gebied kauwden TV en radio mijn prakkie voor. Helemaal opgaan in de massa zat er overigens niet, daarvoor was ik te eigengereid. Ik hoefde niet zo nodig erbij te horen. Angst om te binden zal daarbij een rol gespeeld hebben, wie zal het zeggen. Ik wantrouwde de groep, deed, en doe dat nog steeds. Geef voorkeur aan eigen ondervinding. Na deze lange, en voor vele ongetwijfeld onsamenhangende inleiding ben ik aanbelandt bij wat ik wil zeggen. Bobo Yeye Belle Epoque in Upper Volta is muziek die mij raakt. Het liefst had ik deze muzikale bloeiperiode willen mee beleven, maar ben al enorm blij dat ik via deze uitgave een graantje kan meegenieten. Je wordt door de muziek, maar zeker ook vanwege de overvloedig aanwezige foto’s, terug getransporteerd naar die periode. Een ogenschijnlijk onbekommerde tijd.

 

Ik heb gelezen dat de belangrijkste etnische groepering van deze streek bestaat uit de Mossi. Het waren hun koninkrijken die samen leefden in het huidige Burkina Faso van ruwweg de 12de tot de 19de eeuw, totdat Frankrijk tijdens de conferentie van Berlijn in 1885 zijn claim legde op dat gebied van Afrika. Europese lidstaten verzekerden zich onderling tijdens deze koloniale afspraken over hun aandeel van het Afrikaanse continent. Zo ging dat toen, Afrika zelf had hierin geen zeggenschap. Tijd heelt alle wonden, en wanneer alle schaamte en schade is geëvalueerd dan rest nog genoeg tijd om een harmonieuze planeet te maken. Gelukkig dat er zoiets bestaat als muziek.

 

Sometimes I lie awake at night and wonder
Where the years have gone
They have all passed under
Sleep's dark and silent gate (JB)

Review
Rein van den Berg
Various Artists
Bobo Yeye: Belle Epoque In Upper Volta
Label: 
Numero
Releasedatum: 
21-11-2016