Walt Wilkins: Plenty

 
 

“I’m gonna sit right here / Under this tree / And just be.” Zo opent Walt Wilkins Plenty, een album dat zijn terugkeer naar zijn geboortegrond in Texas Hill Country markeert. Na tien jaar in Nashville te hebben doorgebracht, besloot Wilkins een paar jaar geleden zijn boeltje op te pakken en terug te gaan naar de plaats waar zijn roots liggen, een zo te lezen goddelijk oord tussen Austin en San Antonio, “an area of limestone cliffs overlooking modest mesquite and juniper trees, along with majestic, matronly live oaks. There’s a dozen meandering blue-green rivers, with great bald cypress and cottonwood trees on their banks, and Bar-b-que, and Mexican, German & southern soul food and music everywhere.” Die terugkeer lijkt hem uitzonderlijk veel deugd te hebben gedaan want op dit album hoor je een man die bijzonder tevreden is met het leven dat hij nu leidt.

Just Be, de openingstrack waarnaar ik hierboven verwijs, doet me inhoudelijk wat denken aan Dylans Watching The River Flow, een song met een gelijksoortige bespiegelende inslag. Alleen was de oude meester een stuk jonger toen hij dit schreef dan Wilkins, waardoor die laatste allicht wat meer weemoed toestaat in dit nummer. Op zijn vorige albums was het al duidelijk dat Wilkins behalve een spirituele ziel ook een groot hart heeft dat openstaat voor tal voor muziekjes en invloeden. Op Plenty hoor je een zeer persoonlijke mix van country & soul, blues, Tejano, folk en cowboyliedjes die, als je al die muzikale invloeden en die spiritualiteit bij elkaar optelt, tot een ontroerende dan weer opzwepende eenheid leiden.

Hoewel Wilkins in het verleden al heeft laten horen dat hij stevig te keer kan gaan, kiest hij deze keer voor een overwegend relaxte benadering waarin de nadruk ligt op contemplatie en voldoening (Gray Hawk). Dat leidt tot een aantal beeldschone ballades die je doen wegdromen naar downtown Austin (Something Like Heaven), het glorieuze landschap van Texas Hill Country (A Farm To Market Romance, Under This Cottonwood Tree), een regenachtige nacht ergens in de Texaanse heuvels (Rain All Night) en nog heel wat meer oorden die gelukkig niet louter imaginair zijn. Dat is meteen ook de grote kwaliteit van Plenty, de plaat biedt een wonderschoon uitzicht op Wilkins’ wereld en de mensen die daarin ronlopen: ‘The folks here, like the music, are unpretentious, generous, open, and occasionally wild as all hell… and fun, always fun’.

Martin Overheul
Walt Wilkins
Plenty