The White Buffalo: Darkest Darks, Lightest Lights

 
 

Onder zijn artiestennaam The White Buffalo maakt Jake Smith al een aantal jaren de ene na de andere top-cd. Ook zijn nieuwste product, Darkest Darks, Lightest Lights, is weer zeer de moeite waard. Het is inmiddels al de zesde plaat van The White Buffalo, die zich zo noemt omdat, naar eigen zeggen, een doorsneenaam als Jake Smith te weinig indruk maakt in de wereld van de showbizz. En een beetje opvallen kan natuurlijk geen kwaad. Maar hoe de in Oregon geboren en in Los Angeles opgegroeide artiest zich ook noemt, met zijn muziek maakt hij wel degelijk indruk. En dan vooral met zijn stem, die regelmatig vergeleken wordt met die van Eddie Vedder, wat al eerder te horen was in de liedjes die hij gezongen heeft voor de televisieserie Sons of Anarchy, over een motorbende in een niet bestaand stadje in Californië.

‘Soms schreeuw ik te veel,’ zei hij ooit over zijn manier van zingen, maar juist dat is de kracht van zijn liedjes die door sommigen worden omschreven als swamp soul. Vrij vertaald komt het erop neer dat hij zich muzikaal ergens op het snijvlak van rock, country en blues bevindt, zoals blijkt uit de opener Hide And Seek en Nightstalker Blues, dat sterk aan The Blues Brothers doet denken. Bovendien wisselt hij dat ‘schreeuwen’ soms af met heel ingetogen zingen, want hij kan wel degelijk ongelooflijk gevoelig uit de hoek komen, zoals in If I Lost My Eyes, een kippenvel opwekkende ballad. Op Avalon klinkt hij het duidelijkst als eerder genoemde Vedder, waarbij de begeleiding zomaar verzorgd had kunnen zijn door The E- Street Band. Tekstueel schuwt hij het niet om de diepte in te gaan. Zo is hij in een nummer als The Observatory, zoals hij het zelf hoogdravend verwoordde, op zoek naar de universele waarheid. Maar na dit gevoelige toppertje gromt hij ons weer even stevig wakker met het door een mondharmonica opgesierde, stompende Madam’s Soft, Madam’s Sweet. Op Border Town / Bury Me In Baja galoppeert hij muzikaal gezien richting Mexicaanse grens om ter afsluiting van deze cd eerst op zoek te gaan naar The Heart And Soul Of The Night en daarna  een bepaald niet op rolletjes lopende liefdesaffaire te bezingen in I Am The Moon, waarop zijn donkerbruine stem slechts begeleid wordt door strijkers en een akoestische gitaar. Knappe plaat.

Review
Paul Heyblom
The White Buffalo
Darkest Darks, Lightest Lights
Label: 
Unison Music Group
Releasedatum: 
6-10-2017