Willie Wright: Telling the Truth

 
 

Behalve Ace/Kent komt ook Numero Group met zeer interessante releases uit een ver verleden. Overwegend onderschat en obscuur spul. Een voorbeeld daarvan is de onlangs verschenen plaat van Willie Wright, origineel uit 1977. Telling the Truth smelt blues, soul en jazz samen. Je zou Wright een trendvolger kunnen noemen van Terry Callier, want in diens stijl trekt zijn muziek. Waarschijnlijk voegde zijn werk nog amper met het toenmalige tijdsbeeld, want van de originele release zijn slechts 1000 exemplaren geperst. Een wereld in verandering heeft ook zo zijn vat op de muziek. Zegt dat dan iets over de kwaliteit van de muziek? Nee, zoals je kan horen zijn trends tot op een zeker niveau slechts commerciële graadmeters. Wright’s muziek hoort weliswaar thuis in de jaren zeventig, maar is nu anderzijds fris genoeg voor de jeugd van toen, en wellicht momenteel zelfs interessant voor de jeugd van nu.

 
Zeker qua tekst tref je referenties aan naar de jaren zeventig. De zwarte medemens die nog een eigen specifieke rol innam in de (Amerikaanse) samenleving, waarbij indertijd tevens een soort retro-brug werd geslagen tot de gezam
 
enlijke initiële achtergrond; Africa. Telling the Truth is een sober product, met een afgemeten instrumentatie. Mogelijk vanwege een krap budget, want voor amper $ 2.700,- werd deze plaat gefabriceerd. In het bijgevoegde boekwerkje tref je een uitgebreide biografie aan van de in 1939 als William Gathright geboren artiest te Mississippi. Zijn moeder was gedeeltelijk zigeunerin, en ze bezat ook Cherokee bloed. (zoals hij bezingt in Indian Reservation). Bovendien is aan deze set toegevoegd een leuk mini vinyl replica die tweezijdig bespeelbaar is. Op kant B van deze Hotel Records uitvoering, Willie’s Africa, en op de A zijde de enige cover die je op deze set zal aantreffen; Right on for Darkness van C. Mayfield. Niet zelden word ik verrast door vondsten uit het verleden, maar platen van dit aangename niveau zijn zeldzaam. Een meesterlijke blend illustreert bijvoorbeeld het samenspel tussen de musici in It’s Only Life, That’s All. Bijna organisch, muziek als een muzikaal menslijk hart. Ritmisch, natuurlijk, en volop gepassioneerd.
Rein van den Berg
Willie Wright
Telling the Truth