Wolf Alice: Visions Of A Life

 
 

Visions Of A Life is het tweede album van de uit Noord-Londen afkomstige groep Wolf Alice. Het viertal debuteert in 2015 met het album My Love Is Cool. Onthaald door de vakpers als de vaandeldrager van de Britpop sleept de groep met haar debuutplaat prominente prijzen als de Mercury Award en NMA Award in de wacht. De drie heren en een dame van Wolf Alice opteren voor een klankbeeld dat opgebouwd is uit vele lagen die teruggrijpen op stijlvormen als grunge, punk, gothic, shoegaze, britpop en rock & roll. Door de soepele wijze waarop al deze invloeden gehanteerd worden, ontstaat een boeiend en gevarieerd geheel dat zorgt voor een enerverende luisterervaring. Een ervaring die nog lang nadat de plaat is afgelopen, deze luisteraar achtervolgt als een roedel hongerige wolven, door de messcherpe observaties en de onderkoelde, licht cynische voordracht van zangeres-liedjesschrijfster Ellie Rowsell. De vijfentwintigjarige tekstdichter ontleedt met de nauwgezetheid van een plastisch chirurg de zielsgesteldheid van de puberende medemens. Dat ze daarbij tekstueel nu niet bepaald empathisch overkomt, mag gerust een understatement genoemd worden. Tegen een wisselend decor van gierende elektrische gitaren, hemelbestormende synthesizers en een dwingende ritmesectie neemt Rowsell zaken als heldenverering, zelfmoord, seksualiteit, weerzin, onverschilligheid, vooringenomenheid en opwinding op de korrel. Haar karakters lijden aan een ontstellend gebrek aan zelfreflectie waarnaar Rowsell uithaalt met niets verhullende tekstregels. Het maakt Visions Of A Life inhoudelijk gezien tot een indringend tijdsdocument dat uiterst beklemmend aanvoelt. Dat liedjes als Planet Hunter, Purple And Green, Formidable Cool en het titellied Visions Of A life muzikaal gezien absolute juweeltjes zijn, is daarbij een extra aanbeveling waard.

Review
Koos Gijsman
Wolf Alice
Visions Of A Life
Label: 
Caroline