Yola Carter: Orphan Offering

 
 

Ik ben dit jaar weer vaker terug aan het keren aan de countrykant van de americana. Nieuwe ‘ster aan het firmament' is de Engelse Yola Carter. Eind 2016 verscheen van haar hand de EP Orphan Offering. Haar country-soul is verslavend en haar stem blaast me keer op keer omver. Ondanks dat haar wieg in Bristol stond, was haar muzikale wieg duidelijk hoorbaar in het zuiden van de Verenigde Staten. Staple Singers en Otis Redding zijn altijd dichtbij. Carter groeide dus op nabij het Engelse Bristol en had het daar niet makkelijk. Ze komt uit een gebroken gezin, waar ze het moeilijk had en het gezin arm was. Ook kreeg ze met racisme te maken. Al deze zaken weet ze op Orphan Offering in een zestal nummers om te zetten in een sterkte in plaats van een zwakte. Naast een solide muzikale invulling en dito teksten is Yola’s stem waar het om draait en de aandacht naar uitgaat. Dat weet ze vol overgave dan ook te doen. Alle schakeringen weet ze te beheersen; van fluisterzang met donker timbre in Dead And Gone, positieve overgave in opener Home tot flinke uithalen in de titelsong of opgewektheid in Fly Away. Het is nog maar een begin en Yola moet zich voor de lange termijn nog bewijzen, maar met deze EP is ze alvast een talentvolle belofte en ik kijk dan ook uit naar een volledig album.

 
Review
Arjan Post
Yola Carter
Orphan Offering