John Martyn

[arjan post]

Naar aanleiding van wat hier voor mijn tijd allemaal is gezegd vorige week eens wat terug gelezen. Zodoende nog wat tips opgedaan waaronder een tip van John; namelijk Grace And Danger van John Martyn. Prachtig album John. wat een smaakvol en groovend baswerk ook. Betreffende bassist kende ik niet maar die is hoorbaar beinvloed door Jaco Pastorius en Weather Report. Zonder al te opvallend te spelen eist hij toch de aandacht op. Niet door wat hij speelt maar hoe hij speelt.

[MOV]

Die bassist is John Giblin. Hij speelde vanaf 1974 mee op platen van onder andere Peter Gabriel, Duncan Browne, Steve Harley, Kate Bush, Jim Capaldi, Simple Minds, Judie Tzuke, Scott Walker, David Sylvian, Mavis Staples en Joan Armatrading. En je hoort hem terug op meer werk van Martyn (And, Church With One Bell, On The Cobbles). Maar helaas ook op plaatjes van Chris De Burgh, Eros Ramazzotti en Phil Collins. Tja, een mens moet nou eenmaal ook eten.

[arjan post]

Ja dat zag ik bij de info op wikipedia. Ik ken door mijn interesse in de basgitaar veel bassisten maar deze niet. Uit je lijstje maak ik op dat hij waarschijnlijk een studiomuzikant is. Zijn vaak erg goede muzikanten door de vele ervaringen en genres die ze doen. In ieder geval een uitstekend muzikant.

[Ed]

Maar helaas ook op plaatjes van Chris De Burgh, Eros Ramazzotti en Phil Collins. Tja, een mens moet nou eenmaal ook eten.

Ehhhhh.... wie was die drummer op "Grace and danger" ook alweer?

[arjan post]

Ah... Good old Phil. Is net gestopt met muziek zegt hij in een interview eigenlijk niet zoveel met muziek te hebben. dat is nogal makkelijk na bijna veertig jaar in de muziek en miljoenen dollars of ponden te hebben verdient.

[hans]

Vanaf morgen beschikbaar "Johnny Boy Would Have Loved This... A Tribute To John Martyn". Ik zou vooral benieuwd zijn naar een Martyn tribute album geheel gevuld door Beth Orton! Zij lijkt Martyn's werk toch het beste te doorgronden én te vertolken.
http://www.amazon.co.uk/Johnny-Would-Lo ... 1&sr=301-1

[hans]

Zondag 11 september a.s. zou John Martyn verjaren. David Kleijwegt wijdt een stukje aan hem in de VN van deze week. Sympathiek.

John kon onmogelijk vermoeden dat zijn tekst uit 1973 juist deze dag tien jaar geleden zo’n navrante betekenis zou krijgen.

I'm waiting for the planes to tumble,
Waiting for the towns to fall.
I'm waiting for the cities to crumble,
Waiting till the sea a grow.

[hans]

Martyn's Over The Hill... goed gedaan zeg!!

http://www.youtube.com/watch?v=XEOPKpTyd4w

[Ed]

Inderdaad Hans, erg fraai. Hoe ben je hieraan gekomen?

[MOV]

John Martyn zou waarschijnlijk trots zijn als hij dit had kunnen horen. Schitterende versie.